I CSK 755/17

Sygn. akt I CSK 755/17

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku J.S.
‎przy uczestnictwie J.S., W.S. i B.K.
‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki B.K.
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 25 kwietnia 2017 r., sygn. akt I Ca [..],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od uczestniczki postępowania na rzecz
‎ wnioskodawcy oraz uczestników postępowania J.S. i W.S. kwotę 1350 (tysiąc trzysta
‎ pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania
‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub  wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W  niniejszej  sprawie uczestniczka postępowania wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się wyłącznie na  oczywistą zasadność skargi. Ma ona, w jej ocenie, wynikać przede wszystkim z  nietrafnego przyjęcia, iż wnioskodawczyni i jej poprzednicy prawni byli posiadaczami samoistnymi i ich posiadanie samoistne nie zostało przerwane. Jednak, co  naturalne ze względu na to, że posiadanie to stan faktyczny, argumenty mające tę tezę uzasadnić nie stanowią nic innego jak kwestionowanie dokonanych przez sądy meriti ustaleń faktycznych i oceny dowodów. Tymczasem jest to w ogóle w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne, zatem tym bardziej nie może świadczyć o oczywistej zasadności skargi. Innym argumentem mającym przemawiać za oczywistą zasadnością skargi jest niedopuszczalność nabycia nieruchomości, której dotyczy sprawa, jako res extra commercium, elementu (składnika) obszaru górniczego. Argument ten nie jest jednak trafny. O ile rzeczywiście prawo górnicze przewiduje, że prawo własności górniczej przysługuje wyłącznie Skarbowi Państwa, o tyle przedmiotem tej własności są złoża, a nie nieruchomości gruntowe. Jeżeli zatem nieruchomość znajduje się nad złożem, to prawo jej własności można nabyć w dowolny znany prawu sposób, także przez zasiedzenie - nie jest ona res extra commercium.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

jw