I CSK 744/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-08-18

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 744/15
Data orzeczenia2016-08-18
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 744/15

POSTANOWIENIE

Dnia 18 sierpnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa "P." spółki z o.o. w W.
przeciwko S. Ś.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt I ACa (…),


odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna powoda nie przedstawia na s. 10-12 tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi. Na tle uzasadnienia wniosku
o przyjęcie jest wyraźnie widoczne, że ocena zarzutów - a tym bardziej „oczywistości” zarzuconych uchybień, mających prowadzić do oceny o „oczywistej” zasadności skargi opartej na takich zarzutach - wymagałaby szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej. Strona skarżąca niczym nie dokumentuje zarzutu, że wykładnia pojęć „oddanie” i „odbiór” dzieła pozostaje w oczywistej sprzeczności
z wykładnią tych pojęć utrwaloną w dotychczasowym orzecznictwie sądowym.

Skarżący nie przekonał zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej
#x200e
do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)