I CSK 740/18

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-06-07

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 740/18
Data orzeczenia2019-06-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Kazimierz Zawada, SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący), SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 740/18

POSTANOWIENIE

Dnia 7 czerwca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku M. K.
przy uczestnictwie D. K.
o podział majątku dorobkowego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 czerwca 2019 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt XXVII Ca […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
i postanawia, że każdy uczestnik ponosi koszty
postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie
w postępowaniu kasacyjnym,

2) przyznaje radcy prawnemu T.N.
od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w W.
kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł, powiększoną
o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu
kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi z urzędu
w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Uczestnik D. K. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 lutego 2018 r. naruszenie art. 379 pkt 5 k.p.c., art. 149 § 2 k.p.c., art. 206 § 1 zd. Pierwsze k.p.c. w zw. z art. 209 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c., art. 214 § 1 k.p.c. w zw. z art. 217 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uczestnik powołał się na nieważność postępowania wynikłą z niepoinformowania
go o terminie rozprawy apelacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozprawa apelacyjna została pierwotnie wyznaczona na 14 lutego 2018 r. o godz. 9. Kilka dni przed tym terminem zmieniona została godzina rozpoznania sprawy, na godz. 10. O zmianie tej uczestnik nie został powiadomiony przed dniem rozprawy ze względu na brak numeru telefonu do niego, mógłby się jednak o niej dowiedzieć w dniu rozprawy z wokandy, gdyby się w tym dniu stawił w sądzie o pierwotnie planowanej godzinie rozpoczęcia rozprawy. W tych okolicznościach brak podstaw z przyczyn wyjaśnionych w odpowiedzi na skargę kasacyjną do stwierdzenia zarzucanej przez uczestnika nieważności postępowania.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie z art. 520 § 1 k.p.c.

Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowił art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. 2018.2115) oraz § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 7, § 10 ust. 1 pkt 8 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2019.68).

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)