I CSK 70/19

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-07-05

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 70/19
Data orzeczenia2019-07-05
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 70/19

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lipca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa Z. C. i E. C.-C.
przeciwko […] Bank S.A. w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lipca 2019 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powodów

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt VI ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powodów na rzecz pozwanej kwotę 4050 (cztery
tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania
kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje  potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub  wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W  niniejszej  sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego. Dotyczy ono tego, czy jeśli ubezpieczający z ubezpieczonym zawrą umowę z art. 392 k.c., zaś ubezpieczającego i ubezpieczyciela już łączy umowa ubezpieczenia, gdy mocą umowy z art. 392 k.c. ubezpieczony godzi się ponieść koszty składki ubezpieczeniowej, jaką w związku z objęciem ochroną ubezpieczeniową ubezpieczonego miał ponieść ubezpieczający, a limine wyklucza uznanie, że ubezpieczony doznał zubożenia w majątku. Zagadnienie to nie przemawia jednak za przyjęciem skargi do rozpoznania, ponieważ w tej sprawie nie jest kluczowe do rozstrzygnięcia. Trzeba zauważyć, że roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia ma wiele przesłanek, a zubożenie jest tylko jedną z nich. Tymczasem w tej sprawie w istocie była podstawa prawna przysporzenia, którą stanowiła umowa z art. 392 k.c. Zatem, w chwili dokonywania przysporzenia, nie było to świadczenie nienależne, a skoro tak, to wysokość tego przysporzenia nie może zostać uznana za dokonaną bez podstawy prawnej, bez względu na analizę innych przesłanek roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aw

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)