POSTANOWIENIE

18 czerwca 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Piotr Telusiewicz

na posiedzeniu niejawnym 18 czerwca 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa L. F.
‎przeciwko A. spółce akcyjnej w […] Oddział w Polsce i K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej w […]
‎o odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę,
‎na skutek skargi kasacyjnej A. spółki akcyjnej w […] Oddział w Polsce
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
‎z 9 sierpnia 2022 r., I ACa 51/22,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 9 sierpnia 2022 r., I ACa 51/22, w sprawie z powództwa L. F. przeciwko A. spółce akcyjnej oddział w Polsce oraz K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej z siedzibą w […], o odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę, na skutek apelacji pozwanej A. spółki akcyjnej oddział w Polsce od wyroku Sądu Okręgowego w […] z 21 lipca 2021 r., oddalił apelację (pkt 1) i orzekł o kosztach postępowania (2).

2. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła pozwana A. spółka akcyjna oddział w Polsce, zaskarżając ten wyrok w całości.

3. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, odwołując się do art. 398⁹ § 1 k.p.c., bez wskazania żadnego z punktów tego paragrafu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

4. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398⁹ k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398⁹ § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie służy zaś merytorycznej ocenie skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.

5. Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierzał do zagwarantowania, że skarga kasacyjna, nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, będzie pełnić przypisane jej funkcje publicznoprawne. Ograniczenie przesłanek do czterech ma więc zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie. Tak więc, nie w każdej sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania, w przeciwnym razie Sąd Najwyższy stałby się wbrew obowiązującym regulacjom sądem trzeciej instancji. Nie jest rolą Sądu Najwyższego korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.

6. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca nie odwołała się do żadnej z przesłanek określonych w art. 398⁹ § 1 k.p.c. Uzasadniając ten wniosek podniosła, że zaskarżony wyrok narusza szereg przepisów prawa, przy czym twierdzenie to nie zostało rozwinięte w dalszej części wywodu.

7. Nie budzi wątpliwości, że skarżąca nie wykazała zasadności przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podkreślić należy, że twierdzenie o naruszeniu szeregu przepisów prawa, samo w sobie, nie uzasadnia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wymagane jest wystąpienie co najmniej jednej z okoliczności wymienionych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., zaś na skarżącym ciąży obowiązek ich powołania i wykazania w drodze stosownego wywodu prawnego. Nie ulega wątpliwości, że skarżąca obowiązkowi temu nie sprostała.

8. Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania (art. 398⁹ § 1 pkt 3 k.p.c.).

9. Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c.).

[ał]

‎