Sygn. akt I CSK 696/13
POSTANOWIENIE
Dnia 13 czerwca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z wniosku P. […] Spółki Akcyjnej w L.
przy uczestnictwie B. K.
o stwierdzenie nabycia służebności gruntowej przez zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 2 kwietnia 2013 r., sygn. akt I Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu zagadnienia prawnego sprowadzającego się do odpowiedzi na pytanie, czy oddalone powództwo o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń przerywa bieg terminu zasiedzenia służebności przesyłu. Po drugie zaś, powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Jak bowiem trafnie zauważył Sąd Okręgowy w zaskarżonym orzeczeniu, przepisy kodeksu cywilnego nie uzależniają skutku przerwy biegu terminu zasiedzenia od wymagania, aby sąd uwzględnił zgłoszone roszczenie. Wystarczające jest wystąpienie do sądu z odpowiednim żądaniem. Ponadto skarżący całkowicie pomija istotne ustalenie Sądu Okręgowego, iż poza oddalonym powództwem o wydanie nieruchomości samodzielną czynnością przerywającą bieg terminu zasiedzenia w sprawie było wytoczenie powództwa o zapłatę z tytułu bezumownego korzystania z gruntu. Trudno zatem też mówić o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
aw