I CSK 694/14

Sygn. akt I CSK 694/14

POSTANOWIENIE

Dnia 29 kwietnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa J. J.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii
‎ Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 (tysiąc osiemset)
‎ zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego;

3) zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego
‎ w […] na rzecz radcy prawnego K. J. kwotę 2700

(dwa tysiące siedemset) zł wraz
‎ z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem zwrotu
‎ kosztów udzielonej powodowi z urzędu nieopłaconej
‎ pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w  art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Powód J. J. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 listopada 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do  rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby skarga powoda była oczywiście uzasadniona. Wskazać należy, że nie zachodzi również zarzucana nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.). Powód, który w trakcie procesu składa przewidziane prawem pisma i skutecznie prowadzi proces przez dwie instancje, z samego faktu nieustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu i nie doprowadzenia go z aresztu na rozprawę nie może wywodzić wniosku, że pozbawiony został prawa do obrony. Wobec oczywistej bezzasadności roszczeń skierowanych przeciwko Skarbowi Państwa, co stwierdziły sądy obu instancji, ponowne rozpoznawanie sprawy, nawet z udziałem profesjonalnego pełnomocnika, nie zmieniłoby rozstrzygnięcia. W  tej sytuacji dodatkowo brak podstaw do przyjmowania, że powód, który jak wskazują formułowane przez niego pisma, w tej i innych inicjowanych przez niego sprawach, posiada wystarczające kompetencje do prowadzenia sprawy przed sądem, został pozbawiony prawa do obrony swoich prawa, tym bardziej, że skutecznie z punktu widzenia prawa procesowego doprowadził do rozpoznania jego sprawy przez dwie instancje.

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Na wniosek pozwanego - zastępowanego przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w  zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu
‎w postępowaniu kasacyjnym orzeczono na podstawie § 15 ust. 1 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6, § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
‎z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

l.n