I CSK 673/15

Sygn. akt I CSK 673/15

POSTANOWIENIE

Dnia 24 czerwca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa M. S.A. w Ł.
‎przeciwko Szpitalowi […] w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt VI ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Powód M. S.A. w Ł. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 czerwca 2015 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, aby skarga była oczywiście uzasadniona. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wtedy, gdy skarżący wskaże nie tylko na naruszenie przepisu prawa, ale wykaże, że takie naruszenie miało wpływ na rozstrzygniecie. Nie można także stwierdzić, że skarga jest oczywiście uzasadniona, a jednocześnie wskazywać, że dla takiego stwierdzenia potrzebne jest rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego. Oczywistość naruszenia polega na tym, że można ją stwierdzić bez potrzeby prowadzenia skomplikowanych rozważań jurydycznych wymagających zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy. Mając na względzie powyższe skarga kasacyjna powoda nie spełnia wymogu określonego w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

aw

aj