Sygn. akt I CSK 672/13
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa Miasta W.
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości […] w W,
o uchylenie uchwały,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 21 maja 2013 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie zagadnienia prawnego sprowadzającego się do pytania, czy dokonanie rozbudowy bądź przebudowy budynku na podstawie zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 29 lipca 1981 r. może być uznane za zdarzenie sprawcze zastępujące wydanie decyzji w przedmiocie zezwolenia na rozbudowę lub przebudowę polegającą na zwiększeniu liczby lokali w rozumieniu art. 24 ust. 3 u.g.g.
Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. W okolicznościach sprawy zarówno Sąd pierwszej, jak i drugiej instancji uznały, że nie tylko same decyzje wydane na podstawie wyżej wskazanego zarządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska dotyczące przebudowy i rozbudowy pomieszczeń, ale całokształt okoliczności sprawy, w tym wyprowadzone na podstawie domniemań faktycznych ustalenia dotyczące celu i podstawy wydanych decyzji prowadzą do wniosku, że spełnione zostały wymagania art. 24 ust. 3 u.g.g. Przepis ten wspomina zaś jedynie o tym, że o rozbudowie lub przebudowie skutkującej powiększeniem się liczby lokali w budynku decyduje organ administracji państwowej, nie wskazując formy takiego rozstrzygnięcia. W świetle więc niepodważenia w skardze kasacyjnej powyższych ustaleń ewentualne udzielenie odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne jest bezcelowe.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
aw