I CSK 670/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
19 grudnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 grudnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa T.B., D.B., J.B. i Ł.B.
przeciwko P. spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej P. spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 31 sierpnia 2023 r., I ACa 435/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów J.B. i D.B. oraz
powoda Ł.B. i powódki T.B. kwoty po 2 700 zł ( dwa tysiące
siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego,
wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych w
przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po upływie
tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu niniejszego
postanowienia.
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
I CSK 670/24
2
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z
dnia 31 sierpnia 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z
powołaniem się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego
uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego
podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także
podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje
podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni art. 3851 § 1 i 2 k.c. w zw. z art.
6 ust. 1 Dyrektywy w zw. z art. 69 ust. 1 i 2 Pr.bank., w zakresie wskazanym przez
skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia potrzeba dokonania wykładni
przepisów prawa będąca następstwem rozbieżności w orzecznictwie sądów lub
spowodowana poważnymi wątpliwości przy ich interpretacji. Tego rodzaju
wątpliwości wskazane przez skarżącego muszą zachodzić nadal, w chwili
orzekania w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a
argumentacja pozwalająca stwierdzić, że występuje rozbieżność w orzecznictwie
sądów w tym zakresie wymaga przytoczenia przykładów orzeczeń wskazujących
na rzeczywistą rozbieżność w wykładni, występującą także w chwili orzekania w
przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie wskazują
na to dostatecznie orzeczenia powołane przez skarżącego.
I CSK 670/24
3
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach
postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1
i art. 39821 k.p.c.
[a.ł]
Dariusz Zawistowski
