I CSK 667/13

Sygn. akt I CSK 667/13

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa S. […] Spółki z o.o. w W.
‎przeciwko Miastu W.
‎o ustalenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 10 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości oraz występowaniu istotnego zagadnienia prawnego.

Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wskazuje, że skarżący upatruje jej przyjęcia w konieczności wykładni art. 162 k.p.c. Niestety jednak istota tego zagadnienia została przedstawiona w sposób niezwykle rozwlekły (wniosek wraz z uzasadnieniem zajmuje 10 stron) i niesyntetyczny. Powoduje to, że gubi się sedno problemu. Sąd Najwyższy ze swej strony nie dostrzega zaś żadnych przesłanek uzasadniających potrzebę wyjaśnienia zakresu stosowania art. 162 k.p.c., zwłaszcza w celu udzielenia generalnej odpowiedzi co do jego stosowania w odniesieniu do poszczególnych wchodzących w grę uchybień Sądu. Zagadnienie to powinno być rozstrzygane ad casu, nie może zaś być przedmiotem abstrakcyjnej wypowiedzi Sądu Najwyższego.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

aw