I CSK 656/14

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2014-11-28

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 656/14
Data orzeczenia2014-11-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Iwona Koper, SSN Iwona Koper (przewodniczący), SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 656/14

POSTANOWIENIE

Dnia 28 listopada 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa […] L. […] Spółki z o.o. w Z.
przeciwko R. O.
o sprostowanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 listopada 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 180,00 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w W. oddalającego powództwo o opublikowanie sprostowania.

Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżyła skargą kasacyjną powodowa Spółka wnosząc o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w   interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie  publ.).

Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Kwalifikacji takiej nie można przypisać sformułowanemu przez skarżącego zagadnieniu prawnemu, które rozstrzygnięte zostało w powołanych przez Sąd Apelacyjny judykatach Sądu Najwyższego.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.

Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3, w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

aw

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)