Sąd Najwyższy

I CSK 656/13

postanowienie SN z dnia 2014-07-08

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 656/13
Data orzeczenia2014-07-08
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Tadeusz Wiśniewski, SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący), SSN Tadeusz Wiśniewski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 656/13

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa A. D.
‎
przeciwko M. […] S.A. w S.
‎
o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt VI ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu istotnego zagadnienia prawnego polegającego na wyjaśnieniu, czy pojedyncza klauzula umowna może być uznana za wzorzec umowy, o którym mowa w art. 384 § 1 k.c.

Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Abstrahując od zagadnienia wskazanego w skardze, Sąd Apelacyjny oddalając powództwo skarżącej wyraźnie wskazał, że uczynił to nie tylko z tej przyczyny, iż wykluczył, by pojedyncza klauzula umowna mogła być uznana za wzorzec umowy, ale przede wszystkim dlatego, że wzorzec ten nie został konsumentowi należycie doręczony przy zawieraniu umowy. Z ustaleń faktycznych, wiążących Sąd Najwyższy w sprawie wynika, że kwestionowane postanowienie zostało jedynie wywieszone, jako informacja przy kasie gdzie dokonywano sprzedaży towarów. Poza tym nawet, gdyby wywieszkę taką uznać za prawidłowe doręczenie wzorca, to nie mogło ono wiązać konsumenta, jako zastrzeżenie bezwzględnie nieważne.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

aw

Zapytaj AI o to orzeczenie