I CSK 643/18

Sygn. akt I CSK 643/18

POSTANOWIENIE

Dnia 18 stycznia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku Dyrektora Zakładu Karnego w R.
‎przy uczestnictwie M. C.

oraz przy udziale Prokuratora Regionalnego w […]
‎o uznanie za osobę stwarzającą zagrożenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika M. C.
‎od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. przyznaje adw. P. F. od Skarbu Państwa
‎ - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 120 (sto
‎ dwadzieścia) złotych powiększoną o 23 % podatku VAT
‎ tytułem wynagrodzenia za udzielenie uczestnikowi
‎ postępowania z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej
‎ w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniesiono nieważność postępowania oraz oczywistą zasadność skargi. Nie ma tu jednak nieważności postępowania, bo zastępca dyrektora zakładu karnego, który udzielił radcy prawnemu pełnomocnictwa do występowania w tej sprawie, był należycie umocowany do dokonania takiej czynności – wystarczające do reprezentowania zakładu karnego było pełnomocnictwo do czynienia tego na wypadek, potwierdzonej listą obecności, nieobecności dyrektora zakładu. Skarga nie jest też oczywiście uzasadniona – zarzuty w tym zakresie w niej zawarte stanowią jedynie polemikę z zaskarżonym orzeczeniem. Niewątpliwie w takim stanie faktycznym, ze względu na popełnione uprzednio przez uczestnika postępowania czyny, jego zachowanie już po opuszczeniu zakładu karnego, a także wnioski płynące z przedstawionych w sprawie opinii biegłych, wynikało, że Sądy mogły uznać, iż występuje bardzo wysokie ryzyko popełnienia przez niego nowego czynu przeciwko wolności seksualnej.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aj