POSTANOWIENIE

17 kwietnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk

na posiedzeniu niejawnym 17 kwietnia 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa M. K. i M. K.1
‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
‎o zapłatę i ustalenie,
‎na skutek wniosku pełnomocnika powodów

o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego

z 29 lutego 2024 r., I CSK 6429/22,

oddala wniosek.

UZASADNIENIE

Powodowie we wniesionej odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwanego banku wnieśli o je oddalenie w razie jej przyjęcia do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną brak jednoznacznego wniosku o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeczenie o kosztach postępowania.

Postanowieniem z 29 lutego 2024 roku Sąd Najwyższy w części odrzucił skargę kasacyjną, a w części odmówił przyjęcia jej do rozpoznania. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wniosek powodów o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego nie podlegał rozpoznaniu, ponieważ nie został powiązany z żądaniem wydania orzeczenia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniosku z 26 marca 2024 roku, pełnomocnik powodów wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego przez rozstrzygnięcie o kosztach zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek jako niezasadny podlegał oddaleniu. Zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (art. 398²¹ w związku z art. 391 § 1 k.p.c.).

Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania może mieć miejsce, jeżeli nie zawiera ono żadnego rozstrzygnięcia co do tych kosztów (zob. np.: postanowienia SN: z 10 października 2012 r., I CZ 116/12, i z 29 kwietnia 2021 r., I USK 1/21).

W postanowieniu z 12 lipca 2023 roku (I USK 160/22) Sąd Najwyższy wyjaśnił że zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego jest możliwe tylko w sytuacji zawarcia w odpowiedzi na skargę kasacyjną stanowiska co do tzw. "przedsądu" (art. 398⁹ k.p.c.) wraz z wnioskiem o zasądzenie w tym zakresie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Podobnie Sąd Najwyższy uznał, że nie ma podstaw do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, gdy strona wniosła co prawa o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, ale konstrukcja wniosku o zasądzenie kosztów wskazywała, że dotyczył on jedynie sytuacji, w której Sąd Najwyższy oddaliłby skargę kasacyjną (zob. postanowienie SN z: 22 lipca 2015 r., I UK 355/14; 12 stycznia 2024 r., I CSK 5933/22).

W tym stanie rzeczy – wobec wadliwej konstrukcji wniosku o zasądzenie na rzecz powodów kosztów postępowania kasacyjnego - nie było podstaw do zamieszenia rozstrzygnięcia w tym przedmiocie w postanowieniu z 29 lutego 2024 roku.

Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji.

[SOP]

[ms]

‎