I CSK 642/15

Sygn. akt I CSK 642/15

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku W. C.
‎przy uczestnictwie Z. W., M. K. , J. W., F. B., I. K., J. K., A. K., R. K. i Z. C. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 czerwca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania F. B.
‎i I. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
‎z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt V Ca 2196/14,

‎odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. oddalił apelację uczestniczek postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie uwzględniającego wniosek o zasiedzenie bliżej określonej nieruchomości.

Uczestniczki F. B. i I. K. wniosły skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, w której żądały uchylenia tego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

jw