I CSK 60/17

Sygn. akt I CSK 60/17

POSTANOWIENIE

Dnia 23 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa J. W.
‎przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
‎i zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje  potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w  orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel  wymagania  przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że  zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie   przez   powołanie i   uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny  skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej przez powódkę skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej  do  rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

Sformułowane w ujęciu strony skarżącej w pkt II na s. 2 zagadnienie nie   odpowiada wymaganiu   przewidzianemu w  art.  398⁹ §  1 pkt  1 k.p.c. Sprowadza  się ono do akcentowania powszechnego i społecznie doniosłego charakteru zagadnienia prawnego, którego istota nie została jednak zaprezentowana.

Również wystąpienie przesłanki, o której mowa w art. 398⁹ § 1 pkt 2 k.p.c. nie zostało wykazane. Skarżąca nie wskazała bowiem przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisu art. 827 § 1 k.c. w określonym brzmieniu, ponieważ nie wyjaśniła w uzasadnieniu wniosku na czym  polega ewentualna rozbieżność w orzecznictwie sądów co do wykładni powyższego przepisu.

W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015, poz. 1804) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U.2016, poz. 1667).

aw

jw