I CSK 5986/22

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-02-06

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 5986/22
Data orzeczenia2024-02-06
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Karol Weitz, SSN Karol Weitz (przewodniczący), SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

I CSK 5986/22

POSTANOWIENIE

6 lutego 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Karol Weitz

na posiedzeniu niejawnym 6 lutego 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa D.K. i U.K.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z 15 czerwca 2022 r., I ACa 798/21,

1. Odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. Kosztami postępowania kasacyjnego obciąża pozwaną, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.

(M.M.)

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanej Bank Spółki Akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 15 czerwca 2022 r. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na jej oczywistą zasadność oraz ewentualnie powołała się na mające występować w sprawie istotne zagadnienia prawne jako przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Skarżąca w skardze kasacyjnej nie wykazała jednak że jego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W judykaturze Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Sytuacja taka w szczególności istnieje wtedy, gdy bez wątpienia wystąpiły uchybienia, na które powołuje się skarżący, lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesiony środek zaskarżenia. Pamiętać przy tym trzeba, że oczywiste jest to, co jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, czy przeprowadzenia dłuższych badań lub dociekań. Skarżący musi zatem wykazać, że orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na pierwszy rzut oka, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.).

Bliższa analiza uzasadnienia wniosku skarżącej o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga kasacyjna w niniejszej sprawie jest – w powyższym rozumieniu – oczywiście uzasadniona, albo że podniesione w niej zarzuty naruszenia przepisów prawa są oczywiście trafne, wobec czego zaskarżone orzeczenie jest oczywiście nieprawidłowe.

Należy ponadto wskazać, że między twierdzeniem skarżącej o oczywistej zasadności jej skargi kasacyjnej a jej ewentualnym twierdzeniem, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne zachodzi ewidentna sprzeczność. Albo jest tak, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona i stosowanie przepisów prawa w sprawie nie budzi wątpliwości, albo tak, że w sprawie pojawiają się wątpliwości stanowiące zagadnienia prawne, co wyklucza oczywistość naruszenia zastosowanych w sprawie przepisów prawa.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 98 § 1 a także art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c.

Sąd Najwyższy miał na uwadze to, że skarżąca pismem z 7 czerwca 2023 r. częściowo cofnęła ( a raczej faktycznie zmodyfikowała) swoje wnioski kasacyjne pod względem ich zakresu przedmiotowego, jednak ze względu na to że oświadczenie takie nie było jednoznaczne z cofnięciem skargi kasacyjnej, nie umorzył z tego powodu postępowania kasacyjnego w odpowiednim (trudnym do ustalenia) zakresie.

(M.M.)

(r.g.)

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)