I CSK 589/20

Sygn. akt I CSK 589/20

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lipca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kamil Zaradkiewicz

w sprawie z powództwa G. L.
‎przeciwko R. S., (…) Izbie Adwokackiej

w P. i Towarzystwu Ubezpieczeń (…) S.A. w W.
‎o ochronę dóbr osobistych, zadośćuczynienie i odszkodowanie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lipca 2021 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt V ACa (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) oddala wniosek adwokata B. D. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce G. L. z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z 26 listopada 2019 r. po rozpoznaniu sprawy z powództwa G. L. przeciwko R. S., (…) Izbie Adwokackiej w P. i Towarzystwu Ubezpieczeń (…) S.A. o ochronę dóbr osobistych, o zadośćuczynienie i odszkodowanie, na skutek apelacji Powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 maja 2016 r. oddalił apelację.

G. L. domagała się nakazania pozwanemu R. S., (…) Izbie Adwokackiej w P. i Towarzystwu Ubezpieczeń (…) Spółce Akcyjnej złożenia oświadczeń o wskazanej przez nią treści przeprosin. Wniosła, aby przeprosiny nastąpiły w formie pisemnej w Sądzie oraz we wskazanych tytułach prasowych. Powódka wniosła również, aby każdy z Pozwanych zapłacił na jej rzecz zadośćuczynienie w wysokości po 10.000 zł i odszkodowanie po 20.000 zł oraz o zasądzenie od pozwanych solidarnie na jej rzecz kosztów postępowania tj. kosztów podróży i nieobciążanie jej kosztami postępowania na rzecz Pozwanych.

Pozwane Towarzystwo Ubezpieczeń (…) Spółka Akcyjna w W. wniosło o oddalenie powództwa i zasądzenie od Powódki na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany R. S. także wniósł o oddalenie powództwa i obciążenie Powódki kosztami postępowania. Podobnie (…) Izba Adwokacka w P. wniosła o oddalenie powództwa i nałożenie kosztów postępowania na Powódkę.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) skargę kasacyjną wniosła Powódka, zaskarżając wyrok w całości zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 415 k.c., art. 24 § 1 w zw. z art. 448 k.c. i art. 24 § 1 k.c. w zw. z art. 6 k.c. Wniosła o uchylenie przedmiotowego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego i apelacyjnego, o zwolnienie Powódki od kosztów postępowania kasacyjnego w całości oraz o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej Powódce z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest w polskim systemie prawnym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia. Jego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być w każdym wypadku uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym.

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy na niniejszym etapie postępowania kasacyjnego, tj. w ramach tzw. przedsądu, każdorazowo bada wyłącznie wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania. Cel wymagania określonego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty przez powołanie i uzasadnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, wskazanie w wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przesłanki wymienionej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. skutkuje koniecznością wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej prima facie, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności orzeczenia z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami albo jego wydania w wyniku oczywiście błędnej, widocznej bez głębszej analizy prawniczej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa. Jednocześnie skarżący przedstawiając jako okoliczność uzasadniającą rozpoznanie skargi kasacyjnej „oczywiste naruszenie prawa” powinien wykazać kwalifikowany charakter tego naruszenia.

Powyższe wymagania nie zostały spełnione w niniejszej sprawie. W zawartym w skardze kasacyjnej wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania nie zostało wykazane ani to, na czym polega oczywista zasadność rozumiana we wskazany powyżej sposób, ani czy doszło do oczywiście błędnej wykładni bądź niewłaściwego zastosowania prawa. Uzasadnienie skargi w istocie odwołuje się do wskazania pewnych okoliczności faktycznych i tezy o bezprawności zachowania pozwanych. Nie zawarto we wniosku w istocie jakiegokolwiek pogłębionego wywodu jurydycznego, który spełniałby wymagania, jakie powinien spełniać wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Z tych względów, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Wniosek pełnomocnika o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym został oddalony. Czynności  adwokata ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123).

jw