POSTANOWIENIE

24 lipca 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Dariusz Pawłyszcze

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 24 lipca 2023 r. w Warszawie

wniosku A. M. o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej

od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 31 maja 2021 r.,

II Ca 118/20, wydanego w sprawie z wniosku A. M.
‎z udziałem A. B., D. B., B. R. i K. B.
‎o ustanowienie drogi koniecznej

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od A. M. łącznie na rzecz D. B.
‎ i K. B. 240 (dwieście czterdzieści) zł kosztów
‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 23 maja 2019 roku, XI Ns 69/18, Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu oddalił wniosek o ustanowienie drogi koniecznej.

Postanowieniem z 31 maja 2021 roku, II Ca 118/20, Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił apelację wnioskodawczyni.

Sąd drugiej instancji uznał za prawidłowe stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym istniejący i możliwy do wykorzystania sposób komunikacji między zewnętrzną częścią budynku wnioskodawczyni przyległą do ulicy a częścią działki znajdującą się z tyłu budynku, na której usytuowany jest budynek gospodarczy, jest wystarczający dla realizacji potrzeb, dla których wnioskodawczyni obecnie wykorzystuje budynek gospodarczy (magazyn niepotrzebnych lub rzadko używanych rzeczy). Nie ma więc uzasadnionej potrzeby, aby ustanawiać służebność we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawczyni posiada dostęp do budynku gospodarczego przez swój budynek mieszalny, który ma na tyłach drugie wyjście naprzeciw budynku gospodarczego. Wnioskodawczyni uzasadniła potrzebę dojazdu samochodem do budynku gospodarczego przez nieruchomość sąsiednią zamiarem przekształcenia budynku w garaż, gdyż obecnie parkuje na ulicy ze względu na brak miejsca na działce na parkowanie przed budynkiem mieszkalnym. Podniosła także trudności z opróżnieniem budynku ze starych mebli przy założeniu ich wynoszenia przez budynek mieszkalny. Jako  argument dodatkowy Sąd odwoławczy wskazał okoliczność, że wnioskodawczyni przed laty sama pozbawiła się dojazdu do budynku gospodarczego przez wykonanie dobudówki do budynku mieszkalnego.

Skarżąca wnioskodawczyni wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do rozważenia, czy w świetle art. 145 § 1 k.c. okoliczność, że przez rozbudowę wnioskodawczyni sama doprowadziła do utraty dostępu budynku gospodarczego do drogi publicznej, może być przeszkodą do ustanowienia służebności drogi koniecznej. Zdaniem skarżącej w tym zakresie zachodzi ponadto w orzecznictwie Sadu Najwyższego rozbieżność, co ma wynikać z dwóch orzeczeń przywołanych przez nią w uzasadnieniu wniosku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c., to takie, które zarazem wiąże się z określonym przepisem prawa i którego wyjaśnienie ma znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.

Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącą rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć. Skarżącą obciążał obowiązek przedstawienia odrębnej i pogłębionej argumentacji prawnej wskazującej na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W sprawie nie występuje ani zagadnienie prawne istotne w niniejszej sprawie, ani rozbieżność w orzecznictwie. Problem prawny, wskazany przez skarżącą jako podstawa przyjęcia skargi do rozpoznania, nie występuje w sprawie, ponieważ Sąd Okręgowy oddalił apelację nie dlatego, że wnioskodawczyni sama pozbawiła się dostępu do drogi publicznej lub go ograniczyła, lecz z powodu braku podstaw do ustanowienia służebności - z uwagi na możliwość korzystania przez skarżącą z budynku gospodarczego w sposób, w jaki korzystała z niego dotychczas. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawczyni nie wykazała też wpływu wyjaśnienia sygnalizowanych rozbieżności w orzecznictwie na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Sama też stwierdziła, że jedno z przywołanych przez nią orzeczeń zostało wydane w odmiennym stanie faktycznym niż w przedmiotowej sprawie, gdy rozbieżność w orzecznictwie musi odnosić się do identycznych lub podobnych stanów faktycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ k.p.c. oddalił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania.

Na podstawie art. 520 § 3 zdanie pierwsze k.p.c. uczestnikom, którzy wnieśli odpowiedź na skargę kasacyjną, przysługuje zwrot kosztów jej sporządzenia w wysokości określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.

(A.T.)

[ł.n]