I CSK 573/15

Sygn. akt I CSK 573/15

POSTANOWIENIE

Dnia 20 maja 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa U. […] Spółki z o.o. w W.
‎przeciwko V. S.A. w G.
‎o zaniechanie czynów nieuczciwej konkurencji,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt VI ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
‎ i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 180 (sto
‎ osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w  art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być, zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Powódka U. […] sp. z o.o. w W. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 listopada 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wskazany, jako zagadnienie prawne problem wykładni przepisów art. 57 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo Telekomunikacyjne nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, gdyż dotyczy relacji  dostawca - konsument, a rozpoznawana sprawa toczy się pomiędzy przedsiębiorcami. Skarżący nie wskazał także, aby wykładnia wskazanych przepisów budziła wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz miała znaczenie dla rozstrzygania innych podobnych spraw, a przez to miała znacznie dla rozwoju prawa. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą  Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Na wniosek pozwanego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

aw

jw