I CSK 565/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Jacek Grela
16 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa L.K. i I.K.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z 7 października 2024 r., V ACa 546/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Bank spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
w W. na rzecz I.K. i L.K. po 1350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt)
zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 6 kwietnia 2022 r., Sąd Okręgowy w Gliwicach ustalił, że
stosunek prawny pomiędzy powodami L. i I.K. i pozwanym Bankiem spółką akcyjną
w W. wynikający z umowy kredytu z 21 września 2006 r. o numerze […], nie istnieje
na skutek nieważności tej umowy; zasądził od pozwanej na rzecz powodów jako
wierzycieli solidarnych 33 993,78 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 6
I CSK 565/25
2
kwietnia 2022 r. oraz 39 998,07 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 6
kwietnia 2022 r.; a w pozostałym zakresie powództwo oddalił.
Wyrokiem z 7 października 2024 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach zmienił
ww. wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz
powodów 26 256,39 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 20 listopada
2023 r., a w pozostałym zakresie powództwo o zapłatę oddalił; oraz oddalił apelację
pozwanego w pozostałym zakresie.
W skardze kasacyjnej pozwany, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie
skargi do rozpoznania, wskazał na przesłanki przedsądu przewidziane w art. 3989 §
1 pkt 1 i 4 k.p.c.
Zdaniem skarżącego w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki
skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach
kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia,
nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa,
jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia
z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością
lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia
orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy
dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem
Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania
przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej
oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek,
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
I CSK 565/25
3
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest
zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia
rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie
może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie
zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania
w sprawie (zob. postanowienia SN: z 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z 7
czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z 22 listopada
2007 r., I CSK 326/07; z 26 września 2005 r., II PK 98/05; z 10 maja 2019 r., I CSK
627/18).
Szczegółowa analiza sprawy prowadzi do wniosku, że powyższa przesłanka
nie została wykazana. W uzasadnieniu nie powołano argumentów, które mogłyby
świadczyć, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wywód prawny
uzasadniający istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc
cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego w orzecznictwie powinien
bowiem wskazywać na wątpliwości kwalifikowane, a nie zwykłe, które mogą być
rozstrzygnięte przez sąd powszechny w toku rozpoznawania sprawy (zob.
postanowienie SN z 26 września 2019 r., I CSK 228/19). Takich wątpliwości skarga
kasacyjna nie zawiera.
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1
pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia
prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej,
bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej
instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego
wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia
SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003
r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07).
W skardze kasacyjnej nie powołano argumentów, które mogłyby świadczyć,
że w sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa oraz że w wyniku takiego
naruszenia prawa zapadło w sądzie drugiej instancji orzeczenie oczywiście
wadliwe. Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie polemikę z ustaleniami
faktycznymi i oceną prawną Sądu drugiej instancji oraz próbę zaangażowania Sądu
Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania przez
I CSK 565/25
4
Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie jest
celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu
przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.,
odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności,
które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i
99 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
Jacek Grela
(M.M.)
[SOP]