I CSK 543/13

Sygn. akt I CSK 543/13

POSTANOWIENIE

Dnia 29 kwietnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa L. P.
‎przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej […] w W.
‎o ustalenie nieważności lub o uchylenie uchwały,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt VI ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 135 (sto trzydzieści  pięć) złotych.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną wniesioną przez pozwaną Spółdzielnię Mieszkaniową „[…]” w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 stycznia 2013 r. oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w W. zważyć należy, co następuje:

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę  funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej, powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów, kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.

Stosownie do 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca Spółdzielnia powołała się na przesłankę z art. 398⁹ § 1 punkt 1 k.p.c., a mianowicie występowanie istotnego zagadnienia prawnego, którego wyjaśnienie ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu samego zagadnienia oraz wskazaniu argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, w tym także, na sformułowaniu własnego stanowiska przez skarżącego. Wywód ten powinien być zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, nie publ.), z 10 marca 2010 r., II UK 363/09, niepubl. i z 12 marca 2010 r., II UK 400/09, niepubl.).

Skarżąca uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania koniecznością ustalenia kryteriów zachowania członka spółdzielni mieszkaniowej uzasadniających przyjęcie, że jego dalsze pozostawanie w spółdzielni nie da się pogodzić z postanowieniami statutu lub dobrymi obyczajami (art. 24 § 2 prawa spółdzielczego w związku z art. 1 ust. 7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych) oraz koniecznością dokonania wykładni art. 8³ ust. 6 i 7 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych przez wyjaśnienie, czy ujęcie w porządku obrad Walnego Zebrania Członków spółdzielni „wyborów do Rady Nadzorczej” wystarcza do skutecznego przeprowadzenia tajnego głosowania ustalającego skład tego organu.

Kwalifikacja określonych zachowań członków spółdzielni mieszkaniowej jako uniemożliwiających ich dalsze pozostawanie w stosunku członkostwa i uzasadniających ich wykluczenie ze spółdzielni mieszkaniowej nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego w przedstawionym powyżej rozumieniu. Kwestia  ta dotyczy sfery ustaleń faktycznych i ich subsumcji, musi być odnoszona do okoliczności każdego indywidualnego przypadku, a nadto jest przedmiotem szeregu orzeczeń (por. przykładowo wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 5 września 2002 roku, II CKN 916/00, niepubl., z dnia 17 kwietnia 2009 r., III CSK 322/08, niepubl., z dnia 26 września 2007 r., IV CSK 122/07, OSNC-ZD 2008, nr 3, poz. 74 ). Wbrew tezom pozwanej Spółdzielni treść art. 8³ ust. 6 i 7 ustawy z dnia 15  grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, a więc także nie spełnia wymogów przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz powoda, który wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, orzeczono na podstawie art. 98 i art. 99 w związku z art. 108 w związku z art. 398²¹ k.p.c.

[aw]

jw