I CSK 535/17

Sygn. akt I CSK 535/17

POSTANOWIENIE

Dnia 22 stycznia 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa M. R.
‎przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "[…]" w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. przyznaje od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego
‎ w […] adw. J.C. wynagrodzenie
‎ w kwocie 2700,- złotych (2700 złotych) podwyższone
‎ o stawkę podatku VAT, z tytułu udzielenia powódce
‎ nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu
‎ kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398⁴ § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy  kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art.  398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W  przypadku  powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002 r., nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.).

Skarżąca nie wykazała, że zagadnienie prawne sprowadzające się do pytania, czy w razie wygaśnięcia spółdzielczego prawa do lokalu pod rządami ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze i rozliczenia tego wkładu pod rządami ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych będą miały zastosowanie przepisy ustawy nowej, ma poważny, uniwersalny i istotny charakter oraz wywołuje zasadnicze kontrowersje. Powołany przepis art. XLIX § 3 Przepisów wprowadzających kodeks cywilny ma zastosowanie wyłącznie do skutków niewykonania zobowiązania i zwłoki wierzyciela i jak wyraźnie wynika z jego treści, dotyczy zobowiązania już powstałego w określonym kształcie prawnym i wymagalnego pod rządami ustawy dawnej. Zasady intertemporalne dotyczące oceny powstania zobowiązania pozwanej do zwrotu wkładu oceniać  trzeba zatem zgodnie z art. XXVI i XLIX § 1 tych przepisów. Już prima facie błędne założenie skarżącej, że niewykonanie przez pozwaną zobowiązania powstałego pod rządami ustawy Prawo Spółdzielcze powoduje ocenę przesłanek jego powstania na podstawie ustawy nowej o spółdzielniach mieszkaniowych, uchyla potrzebę odpowiedzi.

Nie stanowią istotnego zagadnienia prawnego takie problemy prawne, których rozstrzygnięcie nie miałoby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w stanie faktycznym ustalonym przez Sąd drugiej instancji i taki też charakter mają  dwa kolejne zagadnienia dotyczące dopuszczalności zakwalifikowania potrącenia  jako uznania niewłaściwego długu i możliwości zakwalifikowania potrącenia długu członka spółdzielni z tytułu czynszu z jego wierzytelnością z tytułu wkładu mieszkaniowego jako czynności powodującej przerwę przedawnienia. Nawet bowiem przy przyjęciu pozytywnej odpowiedzi na oba pytania skuteczne potrącenie obu wierzytelności prowadzić musi do wyniku sprawy tożsamego z  rozstrzygnięciem Sądu drugiej instancji.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.) i orzec o wynagrodzeniu pełnomocnika powódki z urzędu na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 6 i § 16 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016, poz. 1714).

aw

jw