Sąd Najwyższy

I CSK 527/21

postanowienie SN z dnia 2021-11-25

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 527/21
Data orzeczenia2021-11-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Maria Szulc, SSN Maria Szulc (przewodniczący), SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 527/21

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z wniosku A. C.
‎
przy uczestnictwie M. P., J. C., A. K., X. C., W. C. i K. R.
‎
o stwierdzenie nabycia spadku,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2021 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w R.

z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt V Ca […]

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza na rzecz W. C. i A. K. od wnioskodawcy kwotę 360 ,- (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.).

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. Dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima  facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia lub też  podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.

Skarżący powołując się na oczywistą zasadność skargi odwołuje do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego i choć nie wskazuje żadnych konkretnych przepisów prawa, to zarzuca, że Sąd drugiej instancji nie zbadał na jakiej podstawie powinien zostać ukształtowany porządek dziedziczenia, co doprowadziło do dziedziczenia ustawowego mimo pozostawienia przez spadkodawczynię testamentu ustnego oraz przedstawia ogólny wywód na uzasadnienie zarzucanych uchybień.

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi wówczas, gdy z samej jej treści wynika w sposób jednoznaczny, że wskazane w skardze podstawy zasługują  na uwzględnienie. Oznacza to, że z argumentów przedstawionych we wniosku  o przyjęcie skargi do rozpoznania, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy prawnej lub czynności procesowych sądu, wynika jaskrawa sprzeczność wyroku z przepisami prawa niepodlegającymi różnej wykładni i niepozostawiającymi sądowi swobody oceny albo z podstawowymi zasadami orzekania obowiązującymi w demokratycznym państwie prawa. O ile bowiem do uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawy są usprawiedliwione, o tyle do przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędna jest jej oczywista zasadność w wyżej przedstawionym, rozumieniu.

Wskazać trzeba że. skarżący w sposób opisowy przedstawia uchybienia, jakich jego zdaniem, dopuścił się Sąd drugiej instancji, lecz nie powołuje żadnych  przepisów postępowania ani prawa materialnego, które zostały naruszone ani nie wykazuje jaki miały one wpływ na prawidłowość rozstrzygnięcia. Zarzuty  naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego koncentrują się na ogólnej ocenie wadliwości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego prowadzącej do wniosku, że rozstrzygnięcie niezgodnie z wolą spadkodawczyni prowadzi do naruszenia zasad i praw określonych w Konstytucji RP.

W postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy jest związany ustalonym stanem faktycznym (art. 39812 § 2 k.p.c.), a z uwagi na zakaz oparcia skargi na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub dowodów, określony w art. 3983 § 3 k.p.c., niedopuszczalne jest powoływania się przez skarżącego na wadliwość wyroku sądu drugiej instancji polegającą na ustaleniu faktów lub niewłaściwie  przeprowadzonej ocenie dowodów, co usuwa spod kontroli kasacyjnej analizę, czy   Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił zgromadzony materiał  dowodowy. Stąd   zarzucana Sądowi meriti nadinterpretacja ustaleń i  stanu  zdrowia  spadkodawczyni nie podlega kontroli kasacyjnej. Stan zdrowia spadkodawczyni pozostaje zresztą nieistotny wobec prawidłowego wiążącego ustalenia, że  spadkodawczyni w ogóle nie złożyła oświadczenia testamentowego. Analiza wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że zachodzi wskazana przesłanka, bo twierdzenia skarżącego w świetle motywów zaskarżonego postanowienia nie  pozwalają na przyjęcie, że nastąpiły uchybienia przepisom prawa o charakterze elementarnym, mającym charakter oczywisty i widoczny prima facie.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z 13 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 2 i § 10 ust.  4 pkt 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22  października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015, poz. 1800 ze zm.).

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie