Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-04-16
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt I CSK 522/13
POSTANOWIENIE
Dnia 16 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa Ł. M.
przeciwko D. K. i Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Ministra Spraw Wewnętrznych
o zadośćuczynienie, rentę i odszkodowanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego
na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz jej oczywistej zasadności. Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Przedstawione zagadnienie i zawarte w skardze zarzuty sprowadzają się w istocie do zarzutu nieuwzględnienia przez oba Sądy meriti okoliczności wynikających z akt sprawy karnej, w której doszło do prawomocnego skazania jednego z pozwanych w niniejszej sprawie, w kontekście związania sądu cywilnego, określonym w art. 11 k.p.c. Nie może budzić wątpliwości, że skarżący błędnie rozumie związanie określone w tym przepisie, skoro rozciąga je na obowiązek znajomości okoliczności zawartych w aktach sprawy karnej, podczas gdy ze wspominanej normy wynika jedynie związanie sądu treścią wyroku karnego skazującego. Z pewnością związanie takie nie obejmuje treści zawartych w aktach sprawy karnej dokumentów stwierdzających przebieg czynności postępowania przygotowawczego.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. postanowił odstąpić od obciążenia skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego.
[aw]
