I CSK 515/15

Sygn. akt I CSK 515/15

POSTANOWIENIE

Dnia 14 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa A. J.
‎przeciwko kuratorowi zmarłej M. J. - adwokatowi H. D.
‎i kuratorowi zmarłego B. J. – A. M.
‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej B. J.
‎o ustalenie nieistnienia małżeństwa,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1315/14,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
‎do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
‎istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
‎wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
‎zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest
‎oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie jako uzasadnienie wniosku
‎o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na oczywistą
‎zasadność skargi, występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego,
‎a także potrzebę wykładni przepisów mających zastosowanie w sprawie.
‎Pierwszy wskazany w skardze kasacyjnej problem dotyczy relacji powództw
‎z art. 2 k.r.o. i art. 20 dawnego pr.a.s.c. Wbrew twierdzeniom skarżącego,
‎choć rzeczywiście jest to kwestia problematyczna, to  została już wprost
‎wyjaśniona w orzecznictwie Sądu Najwyższego, brak zaś w  skardze kasacyjnej argumentów przekonujących za potrzebą odmiennej oceny problemu.
‎Dodać należy, że stanowisko przyjmowane w orzecznictwie jest zasadne,
‎gdy weźmie się pod uwagę szczególną moc dowodową aktów stanu cywilnego.
‎Bez unieważnienia aktu w inny sposób nie można zatem dowodzić, że fakt,
‎którego akt dotyczy, a w tym przypadku jest to złożenie oświadczeń woli
‎o zawarciu związku małżeńskiego, nie miał miejsca. Dopuszczanie zaś
‎jako alternatywnego powództwa przewidzianego w art. 2 k.r.o. godziłoby
‎w szczególną moc dowodową aktów stanu cywilnego. Wszystkie kolejne
‎problemy wskazane w skardze kasacyjnej nie mają znaczenia w zakresie oceny zasadności przyjęcia jej do rozpoznania. Ich rozstrzygnięcie nie miałoby
‎bowiem znaczenia dla rozpatrzenia sprawy, skoro inna była podstawa
‎oddalenia powództwa. Z zaskarżonego orzeczenia jednoznacznie bowiem
‎wynika, że podstawą oddalenia powództwa było uznanie przez Sąd, iż 
‎właściwe byłoby wystąpienie z wnioskiem w postępowaniu nieprocesowym o  unieważnienie aktu małżeństwa. Przesłanki zawarcia małżeństwa
‎określone w  art. 1 k.r.o. w ogóle więc nie podlegają badaniu.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

l.n