POSTANOWIENIE

16 listopada 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Mariusz Łodko

na posiedzeniu niejawnym 16 listopada 2023 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa E. spółki akcyjnej w W.
‎przeciwko A. K.
‎o zapłatę,
‎na skutek skargi kasacyjnej A. K.
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z 7 czerwca 2021 r., VII AGa 1781/18,

1. odrzuca skargę kasacyjną;

2. oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pozwany A. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 7 czerwca 2021 r., zaskarżając go w punkcie pierwszym i trzecim, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżanego wyroku poprzez oddalenie apelacji w całości i orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego oraz kasacyjnego.

Powód E. spółka akcyjna w W. wniósł o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualne jej oddalanie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398⁴ § 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z pominięciem oznaczenia zakresu żądanego uchylenia lub zmiany stanowi istotną wadę skutkującą odrzuceniem skargi a limine (zob. postanowienia SN: z 26 września 2022 r., I CSK 1563/22; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 8 maja 2008 r., V CZ 26/08, i z 19 marca 2009 r., II UZ 9/09).

W skardze kasacyjnej pozwany zaskarżając wyrok Sądu Apelacyjnego w  określonej części, nie sprecyzował zakresu w jakim żąda uchylenia tego wyroku. Zawarty w skardze wniosek „o uchylenie zaskarżonego wyroku” nie może być ani utożsamiany z żądaniem uchylenia orzeczenia w określonej części, ani uzupełniany założeniem sądu, że zakres żądanego uchylenia odpowiada wskazanemu przez stronę zakresowi zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną, tym bardziej wobec zaskarżenia go jedynie w oznaczonej części. Określenie zakresu zaskarżenia oraz wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia stanowi przedmiot odrębnych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, co oznacza, że strona powinna w obu tych kwestiach odrębnie sformułować własne stanowisko (zob. postanowienie SN z 15 września 2020 r., V CSK 116/20).

Zwrócić uwagę należy, że orzeczenie sądu drugiej instancji z zasady nie poddaje się również zmianie, a wszelka ingerencja w jego treść musi zostać poprzedzona uchyleniem go w odpowiedniej części. Tymczasem skarżący formułując drugi (ewentualny) wniosek kasacyjny zawnioskował bezpośrednio o  „zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie apelacji”. Taki wniosek byłby właściwy wyłącznie w przypadku apelacji, wnoszonej od orzeczenia niecechującego się walorem prawomocności (zob. postanowienia SN: z 26 września 2022 r., I CSK 1563/22; z 17 listopada 2022 r., I CSK 1451/22). Użyte przez skarżącego sformułowanie nie pozwala na przyjęcie, by wniosek obejmował uchylenie zaskarżonego wyroku, przeciwnie skarżący wyłącznie zwrócił się o zmianę zaskarżonego wyroku. Brak odpowiedniego wniosku w skardze kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu i uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej już na etapie jej badania przez sąd drugiej instancji (art. 398⁶ § 2 w zw. z art. 398⁶ § 1 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c., która podlegała odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji. Jednocześnie oddaleniu podlegał wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz powoda, powiązany w odpowiedzi na skargę wyłącznie z wydaniem postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie z jej oddaleniem (zob. postanowienia SN: z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z 29 maja 2009 r., V CSK 37/09, i z 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12).

[ms]

[wr]