I CSK 483/14

Sygn. akt I CSK 483/14

POSTANOWIENIE

Dnia 27 listopada 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku B. A. M.
‎przy uczestnictwie T. M. (s. J.) , E. K., Miasta W., M. R., B. M., E. M., X. Y., T. M. (s. W.), Z. M., M. P. i Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta W.
‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Miasta W.
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt V Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnik postępowania do uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi, mającą wynikać stąd, że Sąd nie uwzględnił domniemania faktycznego i przyjął, iż o dacie wpłynięcia pozwu decyduje zawarta na nim data prezentaty Sądu. Okoliczność ta nie przekonuje do przyjęcia skargi do rozpoznania. Po pierwsze, ustalenie daty wpłynięcia pozwu stanowi element stanu faktycznego, a co do tego w ogóle nie można formułować zarzutów w postępowaniu kasacyjnym, zatem tym bardziej nie może to przekonywać do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną. Po drugie, argumentacja skarżącego w tym zakresie nie przekonuje - wobec braku przedstawienia przez niego w postępowaniu sądowym w dwóch instancjach dowodu co do sposobu doręczenia spornego pozwu, nie można uznać, że przyjęcie przez sądy meriti doręczenia osobistego jest oczywiście nieprawidłowe.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

[aw]