I CSK 478/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
9 października 2025 r.
SSN Dariusz Zawistowski
na posiedzeniu niejawnym 9 października 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa L.B.
przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowu "P." w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Państwowego "P." w W.
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z 29 sierpnia 2023 r., XXIII Ga 1104/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2700 zł
(dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych
w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po upływie
tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu niniejszego
postanowienia.
I CSK 478/24
2
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z
dnia 29 sierpnia 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z
powołaniem się na jej oczywistą zasadność. Analiza wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia,
że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie miała
miejsce nieważność postępowania.
Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem
dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie
przez skarżącego. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista
zasadność skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania
głębszej analizy dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi
zasługują na uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia
prawa, zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej
i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym
I CSK 478/24
3
uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez
skarżącego, związane z zarzutem naruszenia wskazanych przez skarżącego
przepisów, nie daje zaś podstaw. W orzecznictwie podkreśla się także, że
przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste
naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz
sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego
orzeczenia. Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie
prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11
stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9
czerwca 2008 r., II UK 37/08).
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach
postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1
i art. 39821 k.p.c.
[a.ł]
