I CSK 473/17

Sygn. akt I CSK 473/17

POSTANOWIENIE

Dnia 29 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa W.G.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Rozwoju
‎obecnie Ministrowi Rozwoju i Finansów
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I ACa […]/16,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2700 zł
‎ (dwa tysiące siedemset) tytułem kosztów postępowania
‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę  174 216 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 19 października 2015 r. tytułem wyrównania szkody spowodowanej wydaniem decyzji o objęciu w zarząd państwowy, a następnie przejęciu na własność Państwa młyna elektrycznego.

Po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji pozwanego Sąd Apelacyjny w  […] zaskarżonym wyrokiem zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji przez oddalenie powództwa o kwotę 5 202 zł wraz z odsetkami, a w pozostałym zakresie oddalił apelację.

Pozwany oparł skargę kasacyjną na obu podstawach przewidzianych w  art.  398³ § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazał  przyczynę objętą art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Na oczywistą zasadność skargi wskazuje, w ocenie skarżącego, oczywiste i rażące naruszenie art. 160 k.p.a., a  niezastosowanie art. 224 i 225 k.c. Bezzasadnie zostało przyjęte, że do utraty przedsiębiorstwa doszło na skutek czynności z zakresu zarządu sprawowanego przez pozwanego. Doszło także do rażącego naruszenia art. 361 § 1 w związku z  art. 160 § 1 i 2 k.p.c. Niewyjaśniono jakie składniki przedsiębiorstwa zostały utracone lub zniszczone, skoro wydanie zarządzenia o objęciu przedsiębiorstwa były czynnościami konwencjonalnymi. Szkoda związana z pogorszeniem stanu  nieruchomości w wyniku niezgodnych z zasadami prawidłowej gospodarki czynnościami zarządzania i gospodarowania jako następczych w stosunku do bezprawnego objęcia w posiadanie, nie pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowym z wadliwą decyzją nacjonalizacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpoznanie skargi kasacyjnej będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego. Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących wątpliwości w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Stwierdzenie, czy te szczególne względy zachodzą w  konkretnej sprawie dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o  przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z  przesłanek wymienionych w art. 398⁹ § 1 k.p.c.

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej objęta art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga od skarżącego wykazania, że zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad  prawa, widocznym od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych dociekań. Naruszenie prawa powinno mieć charakter szczególny i kwalifikowany (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z  dnia  11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; z dnia 23 listopada 2010 r., III  UK 10/11, niepubl.). Nie spełnia przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania powołanie naruszenia konkretnego przepisu prawa, ale sytuacja, w  której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego rozstrzygnięcia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I  PK 227/02, OSNP 2004, nr 13, poz. 230; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 38/06, niepubl.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.). Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Brak w nim przekonywującego wywodu prawnego o zaistnieniu takiego stanu rzeczy w stosunku do zaskarżonego orzeczenia. Wynik badania wniosku i jego argumentacji, na tle podstaw skargi kasacyjnej oraz motywów zaskarżonego wyroku, nie prowadzi do oceny, iż stanowi ono konsekwencję jaskrawych błędów  w zakresie wykładni prawa materialnego i  procesowego, które współkształtowały jego treść. W szczególności nie doszło do  oparcia orzeczenia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i  ugruntowaną jego wykładnią, przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na  zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym.

W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu, stosownie do art. 398¹³ § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i  art. 398²¹ k.p.c.

aj

ał