Sąd Najwyższy

I CSK 468/13

postanowienie SN z dnia 2014-02-25

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 468/13
Data orzeczenia2014-02-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Tadeusz Wiśniewski, SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący), SSN Tadeusz Wiśniewski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 468/13

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa N. […] S.A. w W.
‎
przeciwko C. […] S.A. według prawa francuskiego w P. we Francji
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w W.
‎
z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt XXIII Ga […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
‎
zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w niej istotnych zagadnień prawnych oraz potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Przedstawione zagadnienia prawne, zwłaszcza to odnoszące się do możliwości stosowania art. 65 k.c. do wykładni wzorców umownych w obrocie profesjonalnym cechuje znaczna ogólność. Nie uwzględniają one poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, mających przecież dla Sądu Najwyższego charakter wiążący. W świetle tych kluczowych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności podniesiona problematyka wykładni oświadczeń woli jest całkowicie obojętna. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że wstąpienie osoby trzeciej w stosunek zobowiązaniowy w ramach instytucji przejęcia długu (art. 519 k.c.) nie może rzutować, jak trafnie przyjęły Sądy meriti, na zakres obowiązków ubezpieczyciela wynikający z zawartej umowy. Ponadto, z treści skargi wynika jednoznacznie, że zawiera ona niedopuszczalne zarzuty dotyczące ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 3986 § 3 k.p.c.).

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

[aw]

db

Zapytaj AI o to orzeczenie