I CSK 46/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
27 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P.K. i M.T.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze
z 27 czerwca 2024 r., VI Ca 300/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[J.T.]
I CSK 46/25
2
UZASADNIENIE
Pozwany Bank S.A. w W. (dalej: bank) wniósł skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, którym oddalono apelację skarżącego
w sprawie o ustalenie z powództwa P.K. i M.T.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania bank wskazał
sześć przyczyn kasacyjnych w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c. Pięć z nich dotyczyło
występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1
pkt 1 k.p.c.), a jedno – potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie
(art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.). Natura obu wspomnianych przyczyn kasacyjnych była
już przedmiotem bardzo licznych wypowiedzi Sądu Najwyższego i została
szczegółowo omówiona m.in. w postanowieniu SN z 30 grudnia 2024 r.,
I CSK 3562/23, wydanym w sprawie z udziałem pozwanego.
Żadna z przyczyn kasacyjnych wskazanych przez bank nie występuje
w sprawie. Choć sygnalizowane na s. 4-5 i opisane szerzej w dalszej części skargi
kwestie dotyczące problematyki kredytów powiązanych z kursem waluty obcej
(przyczyny kasacyjne 2-6) są obiektywnie istotne, a dawniej rzeczywiście budziły
poważne wątpliwości, to obecnie należy uznać je za wyjaśnione – w kierunku
odmiennym od oczekiwanego przez pozwanego – dzięki uchwale Sądu
Najwyższego – Izby Cywilnej – z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22. Wobec braku
podstaw do podjęcia działań unormowanych w art. 88 § 1 u.s.n., przy
rozpoznawaniu niniejszej sprawy Sąd Najwyższy pozostaje przy tym, na mocy
art. 87 § 1 u.s.n., związany stanowiskiem wyrażonym w sentencji tego orzeczenia.
We wspomnianej uchwale szeroko umotywowano zajęte w niej stanowiska;
powtarzanie tej argumentacji należy więc obecnie uznać za zbędne.
Uzupełniająco trzeba dodać, że przyczyna oznaczona numerem pierwszym
pozornie dotyczy kwestii nieobjętej zakresem ww. uchwały, to jest tego, które
postanowienia charakterystyczne dla umów kredytu indeksowanego do waluty
I CSK 46/25
3
obcej są abuzywne; bank wyróżnił przy tym klauzulę kursową oraz klauzulę ryzyka
walutowego. Rzecz jednak w tym, że w świetle wspomnianej uchwały rozróżnienie
takie, nawet jeżeli in abstracto uznać je za zasadne także w przypadku spornej
obecnie umowy, nie ma znaczenia. Stan niezwiązania stron umową powoduje
bowiem już sama tylko abuzywność klauzuli kursowej.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy uznał, że
z motywów skargi nie wynika, by zachodziły określone w art. 3989 § 1 k.p.c.
przyczyny kasacyjne, co uzasadniało odmowę przyjęcia tej skargi do rozpoznania.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono, jak
w sentencji postanowienia.
Beata Janiszewska
[J.T.]
[SOP]
