Sąd Najwyższy

I CSK 456/17

postanowienie SN z dnia 2017-11-28

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 456/17
Data orzeczenia2017-11-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Krzysztof Strzelczyk, SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący), SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 456/17

POSTANOWIENIE

Dnia 28 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa R.W.
‎
przeciwko M.W. i A.B.
‎
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2017 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanych

od wyroku Sądu Okręgowego w R.
‎
z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt V Ca […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 2025 (dwa
‎
tysiące dwadzieścia pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów
‎
postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

I

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opierają wniosek o przyjęcie skargi wyłącznie na potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. W ich ocenie wykładni takiej wymagają art. 48, 50 i n. ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin w zw. z art. 33 pkt 2 k.r.i.o. oraz art. 888 § 1 k.c. co do oceny skutków prawnych przekazania gospodarstwa rolnego w stosunku do majątku wspólnego małżeńskiego.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić.

Podniesiona w skardze kasacyjnej kwestia wykładni ustawy z 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin, a także poprzedniej ustawy z 27 października 1977 r. w odniesieniu do tego, czy przekazane na jej podstawie gospodarstwo rolne wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków, czy do majątku indywidualnego była niegdyś przedmiotem  rozbieżności w orzecznictwie. Ujednolicenia orzecznictwa w tej materii dokonał  Sąd Najwyższy podejmując w dniu 25 listopada 2005 r. w składzie siedmiu sędziów uchwałę (III CZP 59/05, OSNC 2006, Nr 5, poz. 79), w której przyjął, że gospodarstwo rolne przekazane następcy pozostającemu w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej na podstawie ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin, należy do majątku wspólnego małżonków. Pogląd o przynależności przekazanego w trybie ustawy z 1982 r. gospodarstwa rolnego do majątku wspólnego, znalazł stanowcze odbicie w najnowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego, to jest w uchwale z dnia 21 czerwca 2012 r. III CZP 29/12 (OSNC z 2013 r. Nr 1, poz. 7) oraz w postanowieniu z 6 września 2013 r., V CSK 417/12 (nie publ.) oraz w uchwale z dnia 28 listopada 2012 r. III CZP 68/12 (OSNC  z 2013 r. Nr 5, poz. 59), przy czym ta ostatnia uchwała zagadnienie to wprost przesądza. W tej sytuacji nie można uznać, że wciąż jeszcze zagadnienie to budzi wątpliwości uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie