I CSK 455/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
15 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Miasta Opole - Miejskiego Ośrodka [...] w Opolu
przeciwko C. spółce akcyjnej w W.
z udziałem interwenienta ubocznego E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w
O.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej C. spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 9 października 2024 r., I ACa 1383/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2 700 (dwa
tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za
opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Strona pozwana – C. S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę kasacyjną od
wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 9 października 2024 r., wydanego w
sprawie z powództwa Miasta Opole – Miejskiego Ośrodka [...] w Opolu o zapłatę.
Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania
występowaniem w sprawie następujących zagadnień prawnych:
I CSK 455/25
2
1. Czy możliwe jest skuteczne uzupełnienie na etapie sądowym zgłoszonego
uprzednio wadliwego formalnie żądania zapłaty z gwarancji
ubezpieczeniowej/bankowej wyłącznie poprzez złożenie brakujących
oświadczeń czy dokumentów czy też beneficjent powinien złożyć jeszcze raz
nowe – kompletne i poprawne żądanie zapłaty?
2. Czy w świetle zasady swobody umów (art. 3531 k.c.) możliwe jest
ograniczenie odpowiedzialności gwaranta z tytułu gwarancji
ubezpieczeniowej/bankowej poprzez umieszczenie w jej treści
postanowienia, zgodnie z którym gwarant zobowiązuje się do wypłaty
„bezspornej kwoty” czy też „bezspornego roszczenia”?
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że zagadnienie prawne musi
opisywać problem nowy, nierozwiązany dotychczas w orzecznictwie, a którego
wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie powinno
odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie
podlega jednoznacznej wykładni, nie może mieć charakteru kazuistycznego i służyć
uzyskaniu przez skarżącego odpowiedzi odnośnie do kwalifikacji prawnej pewnych
szczegółowych elementów podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Przedstawiony problem powinien być bowiem zagadnieniem wyłącznie prawnym,
nie zaś faktycznym (zob. np. postanowienia SN z 29 maja 2024 r., I CSK 1972/23; z
28 maja 2024 r., I CSK 3902/23; z 22 maja 2024 r., I CSK 3877/23; z 21 marca
2024 r., I CSK 1797/23; z 13 marca 2024 r., I CSK 3806/23; z 25 stycznia 2024 r., I
CSK 110/23; z 11 stycznia 2024 r., I CSK 3937/23).
Zagadnienia sformułowane przez skarżącego nie mają charakteru
jurydycznego. Zadane pytania dotyczą wykładni postanowień umownych
dokonywanej w indywidualnej sprawie, pozbawione są zatem charakteru
uniwersalnego. Odpowiedź na tak sformułowane zagadnienia musiałaby w istocie
polegać na powtórnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy oraz dokonaniu
subsumpcji okoliczności tej konkretnej sprawy. Tymczasem zagadnienie prawne
jako przyczyna przyjęcia skargi do rozpoznania nie może przybierać formy kazusu
opartego na jednostkowych okolicznościach rozpatrywanej sprawy. (zob. m.in.
postanowienia SN z 4 grudnia 2024 r., III PSK 75/23; z 11 października 2024 r., I
I CSK 455/25
3
CSK 3260/23). Natomiast wszelkiego rodzaju zarzuty zmierzające do dokonania
powtórnej oceny stanu faktycznego sprawy są niedopuszczalne na etapie
postępowania kasacyjnego w myśl art. 39813 § 2 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego
rozstrzygnął zaś na podstawie § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
[a.ł]
Mariusz Załucki
