POSTANOWIENIE

21 listopada 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Władysław Pawlak

na posiedzeniu niejawnym 21 listopada 2023 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa M. W.
‎przeciwko Syndykowi masy upadłości Banku spółki akcyjnej w W. w upadłości
‎o ustalenie,
‎na skutek skargi kasacyjnej Syndyka masy upadłości Banku spółki akcyjnej w W. w upadłości

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z 29 listopada 2021 r., VI ACa 414/19,

1. podejmuje zawieszone postępowanie kasacyjne;

2. na podstawie art. 25 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c., art. 21 k.p.c. i art. 126¹ § 3 k.p.c. ustala wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 2 303 569 (dwa miliony trzysta trzy tysiące pięćset sześćdziesiąt dziewięć) zł (k. 2, 15, 32, 44, 137, 461, 498, 645 i 700/2)

UZASADNIENIE

(sporządzone w trybie art. 357 § 5 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c.)

Zgodnie z art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz. U. z 2022 r., poz. 1520; dalej: „pr. upadł.”) postępowanie sądowe w sprawie wszczętej przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy upadłości, może być podjęte przeciwko syndykowi tylko w przypadku, gdy w postępowaniu upadłościowym wierzytelność ta po wyczerpaniu trybu określonego w tej ustawie nie została umieszczona na liście wierzytelności.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wypowiedziano pogląd, że powołany art. 145 ust. 1 pr. upadł. nie obowiązuje w postępowaniu kasacyjnym (zob. postanowienia z 28 marca 2007 r., II CSK 464/06, z 9 listopada 2017 r., I CSK 672/17, z 25 lipca 2019 r., III CZP 10/19 oraz wyrok z 19 czerwca 2008 r., V CSK 433/07), a w konsekwencji na zasadzie art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. ma zastosowanie art. 180 § 1 pkt 5 lit b), ale z pominięciem art. 145 ust. 1 pr. upadł.

W sprawie zapadł wyrok, rozstrzygający żądanie powódki o ustalenie nieważności umowy kredytowej, który stał się prawomocny przed ogłoszeniem upadłości pozwanego Banku.

W związku z tym, że przedmiotem sporu jest ustalenie nieważności umowy kredytowej w całości, to wartość przedmiotu zaskarżenia należało odnieść do kwoty udzielonego kredytu w wysokości wynikającej z aneksu nr 1 z 22 lipca 2008 r.

(E.C.)

[ms]