I CSK 4385/23
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-01-31
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
I CSK 4385/23
POSTANOWIENIE
31 stycznia 2024 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk
na posiedzeniu niejawnym 31 stycznia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa G. B.
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej w W.
o stwierdzenie nieważności ewentualnie nieistnienia ewentualnie o uchylenie uchwał nr […], nr […]1, nr […]2,
na skutek skargi kasacyjnej G. B.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 11 marca 2021 r., VI ACa 510/20,
I. odrzuca skargę kasacyjną;
II. oddala wniosek adwokata Dawida Cupiała o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu kasacyjnym z urzędu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 11 marca 2021 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił apelację powódki od wyroku Sadu Okręgowego w Warszawie z 10 marca 2020 r. o stwierdzenie nieważności ewentualnie ustalenie nieistnienia ewentualnie uchylenie uchwał nr […], nr […]1, nr […]2 Wspólnoty Mieszkaniowej R. w W..
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniosła powódka wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona z uwagi na podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego.
Zaskarżone uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej w W. dotyczyły:
- uchwała nr […] – przyjęcia do realizacji prac finansowych z środków na pokrycie kosztów remontów Wspólnoty Mieszkaniowej;
- uchwała nr […]1 – sprzedaży strychów z prawem pierwokupu dla właścicieli – mieszkańców (uchwała intencyjna);
- uchwała nr […]2 – uprzątnięcia pozostałości po toaletach w piwnicach, w tym zbiornika wody i wylania posadzek na korytarzach piwnicy.
Wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej powódka określiła wartość przedmiotu zaskarżenia dla poszczególnych uchwał następująco:
- uchwała nr […]– 27 600 zł, kwota ta według powódki jest równa sumie pokrycia kosztów remontów;
- uchwała nr […]1 – 533 213 zł, kwota ta zdaniem skarżącej odpowiada wartości nieruchomości dotyczącej strychów;
- uchwała nr […]2 – 0 zł.
Wysokość udziału skarżącej w nieruchomości wspólnej wynosi 0,035 części.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna powódki podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
O dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach dotyczących uchylenia, ustalenia nieistnienia oraz stwierdzenia nieważności uchwał decyduje ich charakter. Jeśli przedmiotem uchwały są prawa lub obowiązki o charakterze majątkowym skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000 zł, zgodnie z art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. (zob. uchwała SN siedmiu sędziów – zasada prawna z 10 maja 2011 r., III CZP 126/10, OSNC 2011, nr 11, poz. 117; postanowienia SN: z 12 września 2019 r., IV CZ 70/19; z 16 października 2019 r., II CSK 430/18). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego o majątkowym charakterze sprawy decyduje ścisłe powiązanie zasadniczego przedmiotu rozstrzygnięcia z mieniem, wyrażające się
w bezpośrednim wpływie rozstrzygnięcia na stan mienia powoda lub bezpieczeństwo tego mienia (zob. postanowienie SN z 16 października 2019 r., II CSK 430/18 i cytowane tam orzecznictwo). Przedmiot zaskarżonych uchwał niewątpliwie wskazuje na ich majątkowy charakter. Uchwały nr […] i […]2 dotyczyły bowiem kwestii związanych z prowadzeniem remontów i modernizacji części wspólnych nieruchomości. Uchwała […]1 odnosiła się natomiast do możliwości zbycia fragmentu części wspólnych nieruchomości – strychu. W przypadku uchwał nr […] i […]2 już sama wartość przedmiotu zaskarżenia określona przez powódkę nie pozostawia wątpliwości, że ustawowy próg 50 000 zł określony w art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. nie został osiągnięty. Natomiast w przypadku uchwały nr 5/2018 skarżąca nie dostrzega, że jej interes majątkowy w zaskarżeniu tej uchwały nie jest równy wartości całego fragmentu nieruchomości wspólnej, do którego się odnosi, ale musi być on określony adekwatnie do wysokości jej udziału w nieruchomości wspólnej. Pomimo zatem, że zaskarżona jest cała uchwała wspólnoty, to interes majątkowy powódki, do którego odnosi się przedmiot uchwały, nie może przekraczać wartości udziału powódki. Skoro zatem wartość strychu została przez skarżącą określona na 533 213 zł, a jej udział w nieruchomości wspólnej wynosi 0,035 udziału, to zagrożony interes majątkowy powódki zamyka się w kwocie 18 662 zł (po zaokrągleniu do pełnych złotych). W konsekwencji należało uznać, że skarga kasacyjna także w zakresie odnoszącym się do uchwały nr 5/2018 jest niedopuszczalna, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000 zł (art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
Wniosek pełnomocnika powódki o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oddalono, ponieważ zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnego lub oczywiście niezasadnego środka zaskarżenia koliduje z zasadami profesjonalizmu i nie stanowi udzielenia pomocy prawnej w rozumieniu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (zob. np. postanowienie SN z 14 grudnia 2018 r., I CZ 111/18).
[SOP]
(r.g.)
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)