I CSK 428/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Jacek Grela
23 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa R. G.
przeciwko M. W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej M. W.
od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
z 29 września 2023 r., VI Ga 29/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od M. W. na rzecz R. G. 2700 (dwa tysiące
siedemset) zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w
wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu
świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia
zapłaty.
[S.J.]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 6 grudnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Opolu zasądził od M. W. na
rzecz R. G. 66 373,26 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w
transakcjach handlowych od 9 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty, a w pozostałej
części powództwo oddalił.
I CSK 428/24
2
Wyrokiem z 29 września 2023 r. Sąd Okręgowy w Opolu zmienił ww. wyrok
w pkt I w ten sposób, że oddalił powództwo ponad 51 337,54 zł wraz z odsetkami
ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od 9 grudnia 2021 r. do
dnia zapłaty oraz oddalił dalej idącą apelację.
W skardze kasacyjnej pozwany, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie
skargi do rozpoznania, wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989
§ 1 pkt 4 k.p.c.
Zdaniem skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki
skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18).
Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach
kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia,
nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa,
jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia
z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością
lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia
orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy
dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem
Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania
przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej
oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek,
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1
pkt 4 k.p.c., gdy w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia
prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej,
bez potrzeby głębszej analizy. Konieczne było zatem wykazanie, że Sąd drugiej
instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego
wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości (zob. m.in. postanowienia
I CSK 428/24
3
SN: z 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003
r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49 i z 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07).
Wywody zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania, sprowadzają się do polemiki z zaskarżonym orzeczeniem, nie zaś
wykazania, że przy jego ferowaniu zaskarżonego orzeczenia popełniono uchybienia
w zakresie stosowania prawa, które miały charakter kwalifikowany i nie podlegały
różnym ocenom. Uzasadnienie wniosku stanowi w istocie próbę zaangażowania
Sądu Najwyższego do kolejnej weryfikacji instancyjnej prawidłowości dokonania
przez Sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych i oceny prawnej w sprawie, co nie
jest celem postępowania kasacyjnego i nie może skutecznie uzasadniać wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przedsądu
przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.,
odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności,
które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i
art. 99 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
[S.J.]
[a.ł]
Jacek Grela
