Sygn. akt I CSK 428/15
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie z powództwa M. T.
przeciwko E. […] sp. z o.o. w W., E. […] S.A. w L.
i O. […] S.A. w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od powoda na rzecz E. […] S.A. w L.
kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego,
3. zasądza od powoda na rzecz O. […] S.A. w W.
kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Powód M. T. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 lutego 2015 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby skarga była oczywiście uzasadniona. Przedstawione przez powoda zagadnienie prawne nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c. Jest ono tak sformułowane, że odpowiedź na nie jest możliwa tylko na tle konkretnego stanu faktycznego i nie może mieć znaczenia dla rozstrzygania także innych spraw. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej sprowadza się zaś w istocie do kwestionowania ustaleń dokonanych przez sąd i ich ocen, co w skardze kasacyjnej jest niedopuszczalne. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
l.n