I CSK 417/17

Sygn. akt I CSK 417/17

POSTANOWIENIE

Dnia 23 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku G. S.A. w W.
‎przy uczestnictwie J.O., S.O., P. S.A. w W. i Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta R.
‎o stwierdzenie nabycia służebności gruntowej przez zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników J.O. i S.O.
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w R.
‎z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt V Ca (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od uczestników J.O. i S.O. na rzecz wnioskodawcy oraz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwoty po 240 (dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnicy postępowania wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazali tylko na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać z błędnych ustaleń w stanie faktycznym sprawy. Tak  sformułowane uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie świadczy jednak o jej oczywistej zasadności, a, co więcej, nie uwzględnia wynikającego z art. 398³ § 3 k.p.c. zawężenia zakresu kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym. Ze względu na pozycję Sądu Najwyższego jako sądu prawa, a nie sądu faktu, w postępowaniu kasacyjnym w  ogóle nie podlegają kontroli ustalenie faktów i ocena dowodów. Tym bardziej zatem wątpliwości co do tych kwestii nie mogą przemawiać za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania, skoro nawet nie mogłyby być badane przez Sąd Najwyższy.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aj