Sąd Najwyższy

I CSK 411/17

postanowienie SN z dnia 2017-11-23

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 411/17
Data orzeczenia2017-11-23
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 411/17

POSTANOWIENIE

Dnia 23 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa H.S.
‎
przeciwko W.S.
‎
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W.
‎
o ustanowienie rozdzielności majątkowej,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2017 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powódki
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w W.
‎
z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt IV Ca …/16,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje  potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka zaskarżyła skargą kasacyjną rozstrzygnięcie Sądu II instancji, a  jako uzasadnienie zawartego w niej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać z  wadliwych ustaleń faktycznych co do daty, od kiedy między byłymi małżonkami wystąpiła separacja faktyczna, nieuzasadnionego wzięcia w ochronę tego małżonka, z którego winy nastąpił rozwód i pozwolenie na korzystanie mu z  owoców pracy powódki, mimo że trwonił majątek wspólny. Tak uzasadniony wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest jednak niczym więcej niż polemiką z orzeczeniem Sądu II instancji. Nie dowodzi on, że w sposób oczywiście nieprawidłowy Sąd wyłożył lub zastosował prawo, a jedynie, że skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu. W pewnym zakresie taka argumentacja jest w ogóle niedopuszczalna ze względu na wyłączenie kwestionowania w postępowaniu kasacyjnym ustalenia faktów i oceny dowodów.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aj

ał

Zapytaj AI o to orzeczenie