Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-10-14
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt I CSK 41/15
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z wniosku Miasta W.
przy uczestnictwie M. B. i W. B.
o stwierdzenie nabycia spadku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestników
od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt V Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie została wniesiona skarga kasacyjna, w której, jako uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, wskazano na oczywistą zasadność skargi oraz potrzebę wykładni art. 91 k.p.c. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona – Sąd II instancji nie naruszył zasad sztuki prawniczej, a rozstrzygnięcie nie jest oczywiście nieprawidłowe. Nie zachodzi również wskazywana przez skarżącego potrzeba wykładni art. 91 k.p.c. Pełnomocnictwo jest instytucją znaną zarówno prawu materialnemu, jak i procesowemu. W obu tych dziedzinach prawa różni się ono już choćby tym, że w prawie materialnym ustanowienie pełnomocnictwa jest czynnością prawną jednostronną, a w prawie procesowym dwustronną. Zawsze jednak jest ważne, że mocodawca kształtuje zakres pełnomocnictwa. Jedynie w przypadku pełnomocnictwa procesowego wolę mocodawcy uzupełnia art. 91 k.p.c., z którego wyraźnie wynika, że jest to pełnomocnictwo do czynności procesowych, a nie czynności prawa materialnego – kwestia ta nie budzi wątpliwości.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
aw
