POSTANOWIENIE

6 listopada 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Adam Doliwa

na posiedzeniu niejawnym 6 listopada 2024 r. w Warszawie
‎w sprawie z wniosku Prokuratora Regionalnego w Białymstoku
‎z udziałem K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
‎o wpis hipoteki przymusowej w księdze wieczystej Kw nr […],
‎na skutek skargi kasacyjnej K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
‎w W.
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w Siedlcach
‎z 9 czerwca 2023 r., V Ca 542/22,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. ustala, że uczestnicy ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie.

[D.R.]

UZASADNIENIE

Uczestniczka K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
‎w W. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego
‎w Siedlcach z 9 czerwca 2023 r.

Skarżąca powołała się na występowanie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się do odpowiedzi na następujące pytanie:

czy postanowienie prokuratora, w ramach którego dokonał zmiany zabezpieczenia majątkowego polegającego na zakazie zbywania i obciążania nieruchomości na ustanowienie hipoteki przymusowej, na które wniesiono zażalenie, może być podstawą wpisu w księdze wieczystej, w sytuacji gdy
‎art. 293 § 5a k.p.k. stanowi, że w przypadku gdy zmiana zabezpieczenia majątkowego prowadzi do obniżenia wartości zabezpieczonego mienia staje się wykonalne z dniem uprawomocnienia?

Skarżący uznał również, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sąd Okręgowy w Siedlcach wydając zaskarżone postanowienie w sposób rażący naruszył przepis art. 293 § 5a k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
‎do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
‎lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania, lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że łączenie przesłanki oczywistej zasadności skargi z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego
‎lub potrzebą wykładni przepisów jest wykluczone. Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występującymi w sprawie wątpliwościami prawnymi (zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów) generalnie wyklucza jednoczesne przyjęcie, że skarga
‎jest oczywiście uzasadniona. Nie jest bowiem możliwa sytuacja, w której wyrok
‎jest oczywiście wadliwy, a jednocześnie w sprawie występuje tak poważna wątpliwość prawna, że wymaga interwencji i rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy
‎(zob. postanowienie SN z 26 listopada 2013 r., I UK 291/13). Nie sposób uznać,
‎że sporna kwestia jest oczywista (zob. postanowienie SN z 9 kwietnia 2014 r.,
‎V CSK 383/13). Skarżący w sposób nieuprawniony połączył przesłanki kasacyjne. Powyższe wskazuje na ignorowanie zasad obowiązujących przy formułowaniu
‎i uzasadnianiu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący zdaje się nie rozróżniać poszczególnych przyczyn kasacyjnych

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że w niniejszej sprawie
‎nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący podniósł brak zastosowania
‎art. 293 § 5a k.p.k., który winien być zastosowany do postanowienia prokuratora
‎z 10 stycznia 2022 r.

W świetle powyższego należało stwierdzić, że art. 293 § 5a k.p.k. nie miał zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż wszedł w życie 12 stycznia 2022 r.,
‎na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o zmianie niektórych ustaw
‎w związku z powołaniem Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości
‎(tekst jedn. Dz. U. poz. 2447 z późn. zm.). Tym samym powyższe postanowienie stało się wykonalne z chwilą jego wydania na mocy art. 293 § 5 k.p.k. Co więcej, powołana ustawa nowelizująca w tym zakresie nie zawierała żadnych przepisów przejściowych, które nakazywałyby jej retroaktywne stosowanie i które pozbawiałyby przymiot wykonalności postanowienia. Zatem nie istniały przeszkody do ujawnienia na jego podstawie zabezpieczenia majątkowego w postaci hipoteki przymusowej. W głównej mierze argumentacja skarżącego stanowi polemikę ze stanowiskiem Sądu Okręgowego zawartym w uzasadnieniu postanowieniu. Powyższe pozwala na przyjęcie, że skarżącemu chodzi wyłącznie o poddanie zaskarżonego orzeczenia kontroli kasacyjnej, a nie o wykazanie przesłanek, będących podstawą przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Sąd Najwyższy uznał, że nie ma innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności nieważności postępowania
‎(art. 398⁹ § 1 pkt 3 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 1 w związku
‎z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
‎O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 1 k.p.c.

(M.M.)

[ał]