I CSK 393/18

Sygn. akt I CSK 393/18

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa D. P.-K. i M. M.
‎przeciwko Miastu J.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powodów
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa
‎ tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania
‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powodowie wnieśli skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o  przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na oczywistą zasadność skargi. Umowa o dzieło wiążąca strony expressis verbis przewidywała, że wynagrodzenie będzie należne od chwili przedstawienia pozwanemu faktury VAT. Nie można uznać za oczywiście nieprawidłowe rozumowania Sądu II instancji, który przyjął, że właśnie ze względu na brak faktury VAT pozwany, będący jednostką sektora finansów publicznych i objęty dyscypliną finansową, nie mógł spełnić świadczenia bez faktury VAT, a co najwyżej mógł je spełnić dopiero po wyroku Sądu. Choć zaskarżone orzeczenie może budzić merytoryczne wątpliwości, to trudno uznać je za oczywiście sprzeczne z prawem, zwłaszcza, że powód nie wykonał w całości ciążącego na nim obowiązku, a więc nie współdziałał w wykonaniu zobowiązania.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

aj