I CSK 39/15
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-10-20
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 39/15
POSTANOWIENIE
Dnia 20 października 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "D." w W.
przeciwko "P." Spółce z o.o. w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 października 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 4 lipca 2014 r., sygn. akt VI ACa 1405/13,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie żadna z tych przesłanek nie zachodzi.
Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które dotyczy dopuszczalności skorzystania z wykonania zastępczego przez inwestora w umowie o roboty budowlane w sytuacji, gdy wykonawca - wbrew umowie - przy jej wykonaniu posługuje się podwykonawcami. Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Przedstawione zagadnienie prawne zostało sformułowane całkowicie obok poczynionych przez Sąd drugiej instancji i wiążących Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym ustaleń faktycznych. Zakłada ono bowiem, że doszło do stwierdzenia przez Sądy meriti nienależytego wykonania umowy przez stronę pozwaną wskutek sprzecznego z umową posługiwania się podwykonawcami. Tymczasem z ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie wynika, że pozwana spółka wskazała w umowie na zamiar posługiwania się podwykonawcami, Sądy uznały zaś, że nie zachodzi przypadek nienależytego wykonania umowy. W takiej sytuacji zagadnienie prawne, na które powołuje się skarżąca nie może mieć istotnego znaczenia z punktu widzenia podstawy faktyczne rozstrzygnięcia sprawy.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)