I CSK 3832/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski
30 czerwca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 czerwca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A.M.
przeciwko S. spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej S. spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 20 kwietnia 2023 r., I ACa 796/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwoty 2700 zł
(dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po
upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu
niniejszego postanowienia.
I CSK 3832/23
2
UZASADNIENIE
Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:
– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,
– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,
– zachodzi nieważność postępowania,
– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego
rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej
doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi
swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej
wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia
20 kwietnia 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem
się na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości.
Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia
prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw
by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie daje
podstaw do uznania, że istnieje potrzeba wykładni art. 3851 § 1 i 2 k.c., w zakresie
wskazanym przez skarżącego, przy uwzględnieniu, że stosownie do art. 3989 § 1
pkt 2 k.p.c. przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia potrzeba
dokonania wykładni przepisów prawa będąca następstwem rozbieżności w
orzecznictwie sądów lub spowodowana poważnymi wątpliwości przy ich
interpretacji. Tego rodzaju wątpliwości wskazane przez skarżącego muszą
zachodzić nadal, w chwili orzekania w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania, a argumentacja pozwalająca stwierdzić, że występuje
I CSK 3832/23
3
rozbieżność w orzecznictwie sądów w tym zakresie wymaga przytoczenia
przykładów orzeczeń wskazujących na rzeczywistą rozbieżność w wykładni,
występującą także w chwili orzekania w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania. Nie wskazują na to dostatecznie orzeczenia powołane
przez skarżącego.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach
postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1
i art. 39821 k.p.c.
[SOP]
