I CSK 38/16

Sygn. akt I CSK 38/16

POSTANOWIENIE

Dnia 20 października 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa M. D.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Obrony Narodowej
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 4 września 2015 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
‎ i zasądza od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa
‎ - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 zł (trzy
‎ tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania
‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
‎lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej
‎do rozpoznania.

We wniesionej przez powoda skardze kasacyjnej wniosek
‎o przyjęcie jej do rozpoznania (s. 3) oparty został na przesłance wskazanej
‎w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej
‎zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadzają się one do sformułowania dwóch pytań, pierwszego o wykładnię
‎i stosowanie art. 65 § 2 k.c., a drugiego pytania o stosowanie art. 5 k.c.
‎w konkretnych okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy, szeroko uzasadnionych na s. 3 - 6 skargi kasacyjnej. Takie ujęcie zaprezentowane przez skarżącego nie dowodzi wystąpienia istotnych zagadnień prawnych.

W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej
‎do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1
‎i § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 461), znajdującego zastosowanie na mocy § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
‎(Dz.U. 2015, poz. 1800), przy zastosowaniu art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U. 2013, poz. 1150).

aw

aj