Sąd Najwyższy

I CSK 379/13

postanowienie SN z dnia 2014-02-25

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 379/13
Data orzeczenia2014-02-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Tadeusz Wiśniewski, SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący), SSN Tadeusz Wiśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 379/13

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski

w sprawie z powództwa […] Spółdzielni […] w S.
‎
przeciwko Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
‎
zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej Agencji kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występowaniu w niej istotnego zagadnienia prawnego. Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne prowadzą do wniosku, że nie może budzić żadnej wątpliwości, iż wpłacona przez skarżącego kwota celem zakupu kombajnu zbożowego stanowiła zaliczkę na poczet ceny. Przedstawione zagadnienie mające służyć wypowiedzeniu się przez Sąd Najwyższy co do różnicy między zadatkiem w rozumieniu kodeksu cywilnego a zaliczką nie ma istotnego znaczenia w świetle jednoznacznego ustalenia, że celem uiszczonej kwoty pieniężnej było jej zaliczenie na poczet przyszłej ceny. W związku z tym uiszczona kwota nie mogła stanowić kosztu kwalifikowanego w rozumieniu przepisów o dofinansowaniu obszarów wiejskich. Jest to ustalenie wiążące Sąd Najwyższy i nie może podlegać kwestionowaniu w postępowaniu kasacyjnym (art. 39813 § 2 k.p.c.).

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

[aw]

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie