I CSK 3785/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
6 lutego 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 6 lutego 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa R. Z. i M. Z.
przeciwko Syndykowi masy upadłości Bank spółki akcyjnej w upadłości w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Syndyka masy upadłości Bank spółki akcyjnej w
upadłości w Warszawie
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 26 lipca 2023 r., VI ACa 1160/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5 400
(pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia
zapłaty.
UZASADNIENIE
Pozwany syndyk masy upadłości Bank S.A. w upadłości z siedzibą w W.
wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 26 lipca
2023 r., wydanego w sprawie z powództwa R. Z. i M. Z. o zapłatę i ustalenie.
Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania
występowaniem w sprawie następującego zagadnienia prawnego: Czy
postępowanie sądowe z powództwa kredytobiorcy o ustalenie nieistnienia stosunku
I CSK 3785/24
2
prawnego z umowy kredytu waloryzowanego (indeksowanego albo
denominowanego) do waluty obcej, wytoczone przeciwko upadłemu bankowi
(kredytodawcy), jest sprawą „o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy
upadłości” w rozumieniu art. 145 pr. up. i tym samym podlega zawieszeniu na
podstawie art. 174 § 1 pkt 4 lub art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 144 ust. 1 i w
zw. z art. 145 ust. 1 pr.up. do czasu rozpoznania zgłoszenia wierzytelności na liście
wierzytelności lub, odpowiednio, odmowy uwzględnienia wierzytelności na liście i
wyczerpania trybu określonego ustawą?
Ponadto wskazał na potrzebę dokonania wykładni przepisów prawa, na
podstawie których zostało sformułowane zagadnienie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotne zagadnienie prawne, jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania musi mieć charakter doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia
sprawy i nie może być rozwiązane w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Jego
wyjaśnienie powinno się bowiem przyczynić do rozwoju prawa (zob. np.
postanowienia SN: z 26.10.2023 r., I CSK 76/23; z 20.10.2023 r., I CSK 1374/23; z
3.10.2023 r., I CSK 2591/23; z 15.09.2023 r., I CSK 4360/22; z 18.08.2023 r., I CSK
4091/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z 13.07.2023 r., I CSK 2570/22; z
30.05.2023 r., I CSK 5362/22; z 24.04.2023 r., I CSK 5428/22).
Analogiczne wymaganie stawia się również potrzebie dokonania wykładni
określonego przepisu prawa. W ramach tej przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania należy przedstawić i uargumentować nierozwiązany jeszcze
problem lub nieujednoliconą jeszcze rozbieżność orzeczniczą. Jeżeli zaś wykładnia
tego przepisu została już dokonana lub ujednolicona, niezbędne jest podanie
dodatkowej argumentacji, dlaczego ustalona linia orzecznicza wymaga zmiany
(zob. np. postanowienia SN: z 25.10.2023 r., I CSK 2989/23; z 27.09.2023 r., I CSK
4679/22, z 17.08.2023 r., I CSK 5668/22; z 2.08.2023 r., I CSK 6585/22; z
14.06.2023 r., I CSK 1231/23; z 16.03.2023 r., I CSK 4879/22).
Wątpliwość prawna przedstawiona przez skarżącego została już
rozstrzygnięta w uchwale Sądu Najwyższego z 19 września 2024 r., III CZP 5/24, w
której przedstawiono następujące stanowisko: Postępowanie sądowe z powództwa
I CSK 3785/24
3
kredytobiorcy będącego konsumentem o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego
z umowy kredytu, prowadzone przeciwko bankowi, co do którego w toku
postępowania ogłoszono upadłość, nie jest sprawą "o wierzytelność, która podlega
zgłoszeniu do masy upadłości" w rozumieniu art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego
2003 r. Prawo upadłościowe, a tym samym może być podjęte z chwilą ustalenia
osoby pełniącej funkcję syndyka.
Zważywszy zatem na to, że zagadnienie przedstawione przez pozwanego
utraciło przymiot nowości, brak jest przyczyn, dla których skarga miałaby zostać
przyjęta.
Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił
przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego
rozstrzygnął zaś na podstawie § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
[a.ł]
Mariusz Załucki
