I CSK 3777/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Piotr Telusiewicz
24 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 24 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa […] Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego
Zamkniętego w […]
przeciwko A. S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej A. S.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z 26 lutego 2025 r., I ACa 1214/22,
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
II. przyznaje ze Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w
Krakowie kuratorowi D. H. kwotę 2160 zł (dwa tysiące sto
sześćdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za
reprezentowanie pozwanej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
1. Wyrokiem z 26 lutego 2025 r., Sąd Apelacyjny w Krakowie, w sprawie z
powództwa […] Niestandaryzowany Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w […]
przeciwko A. S., o zapłatę, na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu
Okręgowego w Krakowie z 9 czerwca 2022 r., oddalił apelację (pkt 1) oraz orzekł o
kosztach postępowania (pkt 2, 3, 4).
2. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła pozwana,
I CSK 3777/25
2
zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie punktów 1, 2, 3.
3. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując
się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
4. Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach Kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na
ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości
orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu
prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub
oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń
umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji
skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona
w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi
kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony
wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie
służy zaś merytorycznej ocenie skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej
jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest
usprawiedliwione.
5. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając na
skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierzał do zagwarantowania, że
skarga kasacyjna, nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń,
będzie pełnić przypisane jej funkcje publicznoprawne. Ograniczenie przesłanek do
czterech ma więc zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą
być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga kasacyjna nie stanie się
instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie. Tak więc, nie w każdej sprawie,
I CSK 3777/25
3
nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy
wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania,
w przeciwnym razie Sąd Najwyższy stałby się wbrew obowiązującym regulacjom
sądem trzeciej instancji. Nie jest rolą Sądu Najwyższego korygowanie
ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej
indywidualnej sprawie.
6. Skarga kasacyjna nie zawiera argumentów dostatecznych dla uznania, że
skarżący skutecznie wykazał, iż w sprawie zachodzi powołana przesłanka z art.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
7. Złożenie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na
przesłance oczywistej jej zasadności oznacza, zgodnie z poglądem utrwalonym w
judykaturze, że skarżący musi przedstawić dokładny wywód, na czym – jego
zdaniem – polega oczywista zasadność skargi w danej sprawie z przytoczeniem
przepisów, których naruszenie ją spowodowało oraz argumentację wskazującą na
to, dlaczego opisane naruszenie doprowadziło do wydania oczywiście
nieprawidłowego orzeczenia. Przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej, w trybie z art.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa
materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało
wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 8
października 2015 r., IV CSK 189/15 i przywołane tam orzecznictwo). Skarżący,
przedstawiając – jako okoliczność uzasadniającą rozpoznanie skargi kasacyjnej
„oczywiste naruszenie prawa” – powinien zatem wykazać kwalifikowany charakter
tego naruszenia (zob. postanowienia SN: z 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP
2004, nr 6, poz. 100; z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49;
z 15 kwietnia 2021 r., IV CSK 617/20).
8. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżąca wskazała, że: „zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty narusza
przepisy postępowania, tj. art. 378 § 1 i art. 382 kpc, ponieważ sąd II instancji nie
rozpoznał wszystkich zarzutów apelacyjnych podniesionych przez skarżącą w
apelacji, a więc doszło do nieprawidłowej kontroli apelacyjnej sądu II instancji.”
Skarżąca jednak nie doprecyzowała, których zarzutów apelacyjnych nie rozpoznał
I CSK 3777/25
4
Sąd Apelacyjny (oraz jak ich nierozpoznanie wpłynęło na wynik sprawy). Ponadto
skarżąca podniosła, że „zaskarżone orzeczenie sądu II instancji narusza także inne
przepisy postępowania, w tym zakresie dotyczącym obowiązku zbadania przez Sąd
z urzędu umowy…”. Jednak w tym miejscu skarżąca nie wymieniła przepisów
postępowania, do których to stwierdzenie miałoby się odnosić.
Oceniając treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania, należy wskazać, że skarżąca nie przedstawiła dokładnego wywodu w
zakresie oczywistej zasadności skargi w analizowanej sprawie. Wybiórczo
przytoczyła przepisy, których naruszenie ją spowodowało. W uzasadnieniu wniosku
o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawarto argumentacji wskazującej
na to, dlaczego opisane naruszenie doprowadziło do wydania oczywiście
nieprawidłowego orzeczenia.
Zatem tak skonstruowany wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania, nie może być uznany za prawidłowy, co powoduje, że skarga, w
ramach przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie mogła zostać przyjęta
do rozpoznania.
9. Według Sądu Najwyższego, nie ma przy tym innych przyczyn
uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności
nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
10. Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 i 2 k.p.c.).
11. Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9
marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków
poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej,
wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej
ustala się w kwocie nieprzekraczającej 40 % stawek minimalnych za czynności
radców prawnych określonych w przepisach wykonawczych. Zatem o kosztach
postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z § 2 pkt 7 i § 10 ust. 4 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie
opłat za czynności radców prawnych.
[a.ł]
I CSK 3777/25
5
Piotr Telusiewicz
